معادشناسی در قرآن کریم(جلد 2) صفحه 47

متــون آيات قــرآن مجيـد گـرفته شده است.

شواهد معاد جسماني در قرآن مجيد آن قدر زياد است كه به طور يقين مي‌توان گفت: آن‌ها كه معاد را منحصر در روحاني مي‌دانند، كمترين مطالعه‌اي در آيات فراوان معاد نكرده‌اند و گــرنه جسماني بودن معاد در آيات قرآن به قدري روشن است كه جاي هيــچ گــونــه تــرديـد نيست.

همين آياتي كه در آخر سوره يس خوانديم به وضوح بيانگر اين حقيقت است، چرا كه مرد عرب بياباني تعجبش از اين بود كه اين استخوان پوسيده راكه در دست دارد، چه كسي مي‌تواند زنده كند و قرآن با صراحت در پاسخ او مي‌گويد: «قُلْ يُحْييهَا الَّذي اَنْشَأَها اَوَّلَ مَرَّةٍ : بگو همين استخوان پوسيده را خدايي كه روز نخست آن را ابداع و ايجاد كرد، زنده مي‌كند.

(90) «»

تمام تعجب مشركان و مخالفت آن‌ها در مسأله معاد بر سر همين مطلب بود كه چگونه وقتي ما خاك شديم و خاك‌هاي ما در زمين گم شد، دوباره لباس حيات در تن مي‌كنيم (وَقالُوااَءِذاضَلَلْنا فِي‌الاَْرْضِ‌اَءِنّالَفيخَلْقٍ‌جَديدٍ) (10/الم سجده).

آن‌ها مي‌گفتند: «چگونه اين مرد به شما وعده مي‌دهد، وقتي كه مرديد و خاك شديد بار ديگر به زندگي باز مي‌گرديد: (اَيَعِدُكُمْ اَنَّكُمْ اِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُرابا وَ عِظامــا اَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ) (35/مؤمنون).

آن‌ها به قدري از اين مسأله تعجب مي‌كردند كه اظهار آن را نشانه جنون و يا دروغ بر خدا مي‌پنداشتند: «قالَ الَّذينَ كَفَرُوا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلي رَجُلٍ يُنَبِّئُكُمْ اِذا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمُزَّقٍ اِنَّكُمْ لَفي خَلْقٍ جَديدٍ : كافران گفتند مردي رابه شما نشان دهيم كه به شمــا خبــر مي‌دهد هنگــامي كه كــاملاً خــاك و پــراكنده شديد، ديگر بار آفـــرينش جــــديــــدي مي‌يـابيــــد» (7/سبــــــأ).

«» (91)

بــه هميــن دليــل عمومــا «استـــدلالات قـــرآن دربــــاره امكــان معــــــاد» بر محور هميــن معاد جسمــاني دور مي‌زند و بيــانــات شش‌گانه‌اي كه در فصل گذشت ، همه شاهد و گــواه اين مــدعــا است.

به علاوه قرآن كرارا خاطر نشان مي‌كند شما در قيامت از قبرها خارج مي‌شويد (51/يس و 7/قمر) قبرها مربوط به معاد جسماني است.