معادشناسی در قرآن کریم(جلد 2) صفحه 54

صفحه 54

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچــه ميــان آن دو است؛ بخشـــاينده‌اي كـــه [آفـــريـــدگـــان] در بـــرابـــر او تــــــوان سخـــن گفتــــن نـــــدارنـــد.

آن كسي كه به مردم با ايمان و شايسته كردار اين پاداش پرشكوه را ارزاني مي‌دارد، همان پروردگارآسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است؛ همان خداي بخشاينده‌اي كه هيچ كسي بدون اجازه او در پيشگاه‌اش سخني نمي‌گويد و درخواستي نمي‌كند.

وَلا يَشْفَعُونَ اِلاّ لِمَنِ ارْتَضي(2) و جز براي كسي كه خدا رضايت دهد، شفـــــاعت نمــي‌كننــد...

1- 37 / نباء .

2 ـ 28 / انبياء .

(102) «»

و نيز بسان اين آيه كه: يَوْمَ يَأْتِ لاتَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلاّ بِاِذْنِه(1) آن روز، روزي اســت كـــه چـــون فـــرارســـد، هيـچ كــس جــز بــه اذن او سخــن نگـــويــد...

«مُقاتِل» در تفسير آيه مي‌گويد: در روز رستاخيز مردم جز با اجازه خدا قدرت سخن گفتن نخواهند داشت.

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلاّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قــــالَ صَــــوابــاً (2)

روزي كه [روح] و فرشتگان به صف مي‌ايستند و [مردم [سخني نمي‌گويند، مگر

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه