- اَلاِْهْداءِ 1
- روز جــــدايـــي 2
- كــوتــاهتــريـناستــدلال بــراي معــاد 3
- مقايســه زنــدگــي ايـن جهــان و آن جهـان 5
- اثبات معاد از طريق "حكمت آفرينش اين جهان" 6
- قـرآن و مسـأله معاد 6
- دلايل دو گانه معاد 8
- ابر و باران عامل حيات زميـن و رويـش گيـاهـان 11
- تطورات جنين يا رستاخيزهاي مكرر 11
- علل سهگانه ترس انسان از مرگ 14
- انكار معاد، بهانهاي براي هوسراني 17
- انحـــراف در دنيــا، سقــوط در آخــــــرت 18
- مقـــايسه كنيــد، نتيجــه بگيـريـــد 20
- « محكمهوجدان » يا « قيامتصغري » 23
- شباهتهايپنجگانه دادگاه "وجدان" با دادگاه "رستاخيز" 24
- معاد روز پايانگرفتن اختلافها است 26
- نامهاي قيامت در قرآن مجيد 27
- انسـان بهتـريـن داور خــويــش است 29
- قيـامت و وجـدان مـلامتگـر 30
- روز قيامت اعمال مردم تجسم عيني مييابد 32
- منظــور از روح در آيــه شـريفـه چيست؟ 36
- در قيامت مجازات با جرم تناسب كامل دارد 36
- نـامـــه اعمـــال 40
- لقــاءُ اللّه چيست ؟ 42
- تــوزين اعمــال در قيــامت 44
- معاد جسماني 46
- قيــامت و انگشت نگاري 48
- رستگاري بزرگ تقواپيشگان 50
- بهشــــــت و دوزخ 55
- سرنوشت تكاندهنده سركشان و ظالمان در قيامت 56
- استقـرار طـولاني خــودكامگـان در دوزخ 58
- راز سقـــــــوط بـه دوزخ 61
- لباسهاي زينتي در جهان ديگر 63
- ايمانبهمعاد و نقش آن درتربيت انسانها 64
- او مالك و حاكم بر همه چيز است 66
- بازتاب معاد در زندگي انسانها 67
- «كتابنامه» 70
1- 83 / يس .
«» (123)
بازتاب معاد در زندگي انسانها
اعتقـاد به عـالم پس از مـرگ و بقـاي آثـار اعمـال آدمـي و جـاودانگـي كارهاي او اعـم از خيـر و شـر، اثر بسيار نيـرومندي بر فكـر و اعصـاب و عضــلات انســانها ميگـذارد و به عنـوان يـك عـامل مؤثري در تشـويق به نيكـيها و مبـارزه با زشتـيها ميتـواند مؤثر شود.
اثراتي كه ايمان به زندگي پس از مرگ ميتواند در اصلاح افراد فاسد و منحرف و تشـويق افراد فـداكـار و مجاهد و ايثارگر بگذارد، به مراتب بيش از اثرات دادگاهها و كيفرهاي معمولي است، چرا كه مشخصات دادگاه رستاخيز با دادگاههاي
(124) «»
معمولي بسيار متفـاوت است، در آن دادگـاه نه تجـديـد نظـر وجود دارد و نه زر و زور روي فكر نـاظرانش اثـر ميگذارد، نه ارائه مـدارك دروغيـن در آن فايدهاي دارد و نـه تشريفات آن نيــازمنــد به طـــول زمــــان اســت.
قرآن مجيد ميگويد :«وَ اتَّقُوا يَوما لا تَجْزي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئا وَ لايُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ: از روزي بپرهيزيد كه هيچ كس به جاي ديگري جزا داده نميشود و نه شفاعتي از او پذيرفته خواهد شد و نه غــرامت و بدل و نه كسي به يــاري او ميآيــد» (48/بقره).
و نيز ميگويد: «وَ لَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ ما فِي الاَْرْضِ لاَفْتَدَتْ بِهِ وَ اَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمّا رَاَوُا الْعَذابَ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ: هركس ازآنها كه ظلم و ستم كرده ، اگر تمامي روي زمين را در اختيار داشته باشد، در آن روز همه را براي نجات خويش ميدهد و هنگامي كه عذاب الهي را ميبيند،
«» (125)