معاد و جهان پس از مرگ صفحه 261

«فیها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَیْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبینَ»(1)

3- سایه‌های درختانش نزدیک، چندین میوه‌ها آسان و حتی شاخه‌های آن در برابر چیننده تسلیم است و نه سرکش!

«وَ دانِیَةً عَلَیْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلیلًا»(2)

4- باده‌های آن گوارا، و نه سکر آور، مهرزده (وپلمپ شده) و دستنخورده! اما مهرش از مشک روحپرور است (و نه از آهن و لاک و مانند آن:

«یُسْقَوْنَ مِنْ رَحیقٍ مَخْتُومٍ خِتامُهُ مِسْکٌ»(3)

5- نعمت‌های آنجا هیچ گونه محدودیتی از نظر نوع و جنس ندارد بلکه آنچه دل بخواهد و چشم لذت ببرد ایجاد می‌گردد!

«وَ فیها ما تَشْتَهیهِ اْلأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ اْلأَعْیُنُ»(4)

6- در آنجا هیچ گونه کینه توزی و حسد و صفات مزاحم وجود ندارد، یک جهان صفا یک دنیا پاکی و محبت در درون هر سینه‌ای نهفته است:

«وَ نَزَعْنا ما فی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلّقٍ إِخْوانًا»(5)

7- محیطی است کاملًا امن و امان، نه از جنگ و خونریزی در آنجا خبری است، و نه از جدالها و کشمکشها اثری، یکپارچه صلح و سلامت:

«لَهُمْ دَارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ»(6)

8- هیچ لذتی در آنجا بالاتر از لذت مناجات با خدا و غرق در جمال و

1- سوره محمد( 47)، آیه 15.

2- سوره دهر( 76)، آیه 14.

3- سوره مطففین( 83)، آیات 25 و 26.

4- سوره زخرف( 43)، آیه 71.

5- سوره حجر( 15)، آیه 47.

6- سوره انعام( 6)، آیه 127.