معاد و جهان پس از مرگ صفحه 75

می‌یابید، راستی آیا این مرد عمداً به خدا افترا می‌زند یا دیوانه است؟! ...»(1)

آری آن روز عقیده به عالم پس از مرگ، و رستاخیز مردگان یک نوع جنون یا تهمت بر خداوند محسوب می‌شد، و جوشش چشمه حیات از ماده بی جان مطلبی عجیب، باور نکردنی و جنون‌آمیز تلقی می‌گردید.

البته این طرز تفکر از آن مردمی که در «ظلال مبین و گمراهی آشکار بودند، و برای محیطی که سالیان دراز نسیم علم و دانش در آن نوزیده بود غیر منتظره نبود.

اما جالب اینجاست که بدانیم قرآن به چه استدلالهای زیبا و مثالهای جالب و منطق سهل و ممتنعی که هم عوام بی‌سواد از آن بهره می‌گیرند و هم دانشمندان موشکاف، دست زد، و چگونه رستاخیزی عظیم در مسئله رستاخیز به پا کرد.

شاید کمتر صفحه‌ای از قرآن باشد که ذکری از عالم پی از مرگ، و مسائل گوناگون مربوط به آن، در آن نباشد، و این خود اهتمام قرآن را نسبت به این مسأله مهم روشن می‌سازد.

بطور کلی آیات رساخیز را از نظر منطق و استدلال می‌توان به هفت دسته تقسیم کرد که هر کدام برای خود راهی به سوی این مسأله بزرگ گشوده است، راهی روشن، مطمئن و دلپذیر.

1- سوره سبأ( 34)، آیه 7 و 8.