معاد و جهان پس از مرگ صفحه 77

«آیا آن کس که آسمانها و زمین را آفرید قادر بر آفرینش همانند آنها نیست؟»(1)

و در آیات دیگر نیز همین منطق در جمله کوتاه‌تری به چشم می‌خورد: کَمَا بَدَأنا اوَّلَ خَلْقٍ نُّعیدُهُ همانطور که در آغاز آفریدیم باز می‌گردانیم».(2)

اکنون تاریخچه پیدایش بشر را ورق می‌زنیم و به عقب بر می‌گردیم و به آغاز آفرینش او می‌نگریم:

ناگهان گوی آتشین عظیمی که بعدها نام «زمین» به خود گرفت از کره خورشید به خارج پرتاب شد، و بلافاصله شروع به حرکت به دور خورشید کرد، امّا آنقدر شعله ور و سوزان بود که اگر ناظری به آن می‌نگریست چیزی که احتمال نمی‌داد این بود که روزی این کره سوزان مرکز باغهای زیبا و گلستانها و آبشارها و مرغان خوشرنگ و انسانها گردد.

درست نمی‌داینم از آن لحظه تا کنون چقدر می‌گذرد، اما شاید پنج هزار میلیون سال پیش بوده است!

هزاران میلیون سال گذشت و زمین داغ و سوزان بود.

گازهای ئیدروژن و اکسیژن در جو زمین با هم ترکیب شدند و بخار آب پیدا شد و باگذشت زمان که طبقات بالای جو سرد می‌شد و به حد کافی از بخار آب اشباع می‌گردید بارانهای سیلابی وحشتناکی آغاز گشت.

1- سوره یس( 36) آیه 81.

2- سوره انبیاء( 21)، آیه 104.