معاد و جهان پس از مرگ صفحه 85

در پاسخ این ایراد باید به دو نکته توجه داشت:

1- باید دید بذر گیاه و یا هسته درخت که تنها یک سلول زنده بیش ندارد، چگونه تبدیل به صدها خروار شاخه و ساقه و ریشه و برگ زنده می‌گردد؟ آیا جز این است که خاکهای بی جان و مرده و ذرات زمین و قطرات آب و اکسیژن و کربن هوا که همه از مواد مرده عالم طبیعتند جزء اندام خود ساخته و از این موجودات بی جان، موجوداتی جاندار می‌سازد؟ آیا این درختی که سایه گسترده، این غنچه‌ای که می‌خندد، این گیاهانی که با وزش نسیم می‌رقصند، آیا همه و همه تا چند روز و چند ماه قبل همان ذرات مرده خاک نبوده که اکنون به این شکل در آمده‌اند؟

آیا اگر بگوییم زمین مرده تبدیل به موجودات زنده شده است خلاف گفته‌ایم؟

قابل توجه اینکه قرآن نمی‌گوید درختان مرده زنده می‌شوند (زیرا آنها نمرده‌اند) می‌گوید:

زمینهای مرده و ذرات خاک زنده می‌شوند! یعنی جزئ اندام گیاه و درخت شده و تبدیل به سلولهای زنده می‌گردند.

2- اگر نگاهی به آغاز آفرینش حیات در کره زمین بیفکنیم، مسأله باز روشنتر می‌شود، زیرا که در آغاز، کره زمین سوزان بود و هیچ موجود زنده‌ای در آن وجود نداشت، دوران بارانهای سیلابی شروع شد. گاز خفه کننده ئیدوژن با اکسیژن ترکیب گردید و میلیونها سال بارانهای سیل آسا زمین را شلاق زدند و خنک کردند و شخم نمودند، و پس از آن که محیط آماده حیات شد نخستین جوانه‌های حیات به کیفیتی که هنوز اسرارش بر دانشمندان مخفی است از همان مواد مرده زمین آشکار گشت و زمین مرده زنده شد.