راه بهشت صفحه 155

1- 444) بحارالأنوار: 27 / 107، از کتاب صفوه الأخبار.

2- 445) بحارالأنوار: 27 / 111.

3- 446) ایضاح دفائن النّواصب / 20؛ بحارالأنوار: 27 / 113.

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: از رسول خداصلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود:

«از خدای خود شنیدم که فرمود: علیّ بن ابی طالب حجّت من بر مردم، و نور بلاد من، و امین من بر علم من می باشد، و کسی که مقام او را پذیرفته باشد، من او را به دوزخ نخواهم برد، گر چه از من نافرمانی نموده باشد، و کسی که منکر مقام او باشد، من او را به بهشت نخواهم برد، گر چه از من اطاعت نموده باشد.»(1)

عبداللّه عمر گوید: از رسول خداصلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود:

«کسی که علی[ علیه السلام] را دوست بدارد، خداوند نماز و روزه و تهجّد شب، و دعای او را قبول می کند، و به هر رگی که در بدن اوست، در بهشت شهری به او عطا می نماید.»

سپس فرمود:

«آگاه باشید، هر کس آل محمّدعلیهم السلام را دوست بدارد، از حساب و میزان و صراط ایمن خواهد بود، آگاه باشید هر کس با دوستی آل محمّد بمیرد، من کفیل و ضامن خواهم بود، که با پیامبران به بهشت برود.»

سپس فرمود:

«آگاه باشید، کسی که دشمن آل محمّد[ علیهم السلام] باشد، روز قیامت بین دو چشم او نوشته می شود: او از رحمت خدا ناامید است.»(2)

رسول خداصلی الله علیه وآله می فرماید:

«در شب معراج، چون من داخل بهشت شدم، درختی را دیدم که دارای زیور و حلّه هایی بود، و در پایین آن درخت، اسب های زیبای ابلق بودند و در وسط آن، حورالعین بود، و در بالای آن رضوان قرار داشت. پس به جبرئیل گفتم: "این درخت از کیست؟" جبرئیل گفت: "این درخت متعلّق به پسر عمّ تو امیرالمؤمنین علیه السلام است".»

سپس فرمود: «هنگامی که خداوند دستور می دهد مردم را به بهشت ببرند،