راه بهشت صفحه 158

1- 452) هود / 17.

2- 453) رعد / 43.

3- 454) مؤلّف گوید: ما آیات مربوط به فضائل امیرالمؤمنین علیه السّلام را در کتاب «آیات الفضائل» بیان نمودیم، مراجعه شود.

امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید:

«سخن رسول خداصلی الله علیه وآله که به این جا رسید، آن دو مرد [ یعنی ابابکر و عمر] یکی به دیگری گفت: "مقصود او از درخواست از خدا چه بوده؟ به خدا سوگند یک صاع از خرمای فرسوده که در مشک فرسوده ای باشد، بهتر از خواسته های اوست." سپس گفت: "اگر از خدای خود می خواست، تا ملکی بفرستد، و در مقابل دشمن از او حمایت کند، و یا گنجی بر او نازل می نمود، تا به اصحاب نیازمند خود بدهد، بهتر از خواسته هایی بود که می گوید: از خدای خود هر چه خواستم به من عطا نمود، و هر چه خواستم برای تو نیز خواستم و یا از او خواسته تا علی را برادر او قرار بدهد، و یا به خدای خود گفته: علی را بعد از من ولیّ هرمؤمنی قرار بده!!"»(1)

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

«خداوند برای برادرم علیّ بن ابی طالب[ علیه السلام] فضائلی قرار داده که عدد آنها را جز او کسی نمی تواند احصا کند، و کسی که فضیلتی از فضائل او را ذکر کند و معتقد به آن باشد، خداوند گناهان گذشته و آینده او را می بخشد، گر چه در قیامت با گناهان جنّ و انس وارد شود، و کسی که فضیلتی از فضائل او را بنویسد، تا آن نوشته موجود باشد، همواره ملائکه برای او استغفار می کنند، و کسی که به فضیلتی از فضائل او گوش فرا دهد، خداوند گناهانی که او با گوش خود انجام داده است را می بخشد، و کسی که به نوشته ای از فضائل او نگاه کند، خداوند گناهانی که او با چشم خود انجام داده است را می بخشد.»

سپس رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

«نگاه به صورت علیّ بن ابی طالب[ علیه السلام] عبادت است، و یاد او [ در مجالس و بین مردم] عبادت است، و ایمان هیچ بنده ای پذیرفته نمی شود، مگر با ولایت و دوستی او و بیزاری از دشمنان او.»(2)