راه بهشت صفحه 169

1- 475) فقه الرّضا / 368؛ امالی طوسی: 1 / 100.

و کسی که نصف از شب را به عبادت خدا مشغول باشد، اگر همه زمین را هفتاد هزار مرتبه پر از طلا کنند و به او بدهند، پاداش او نخواهد بود، و پاداش او نزد خداوند از آزاد نمودن هفتاد بنده از فرزندان اسماعیل علیه السلام بهتر خواهد بود.

و کسی که دو ثلث از شب را به عبادت خدا مشغول باشد، خداوند به اندازه رمل های بیابان عالج به او پاداش و حسنه می دهد، و کمترین آنها سنگین تر از ده برابر کوه احد می باشد.»(1)

3 - کسی که در نجف در جوار امیرالمؤمنین علیه السلام دفن شود، بدون حساب داخل بهشت می شود.(2)

4 - اهل بلا و مصیبت بدون حساب داخل بهشت می شوند.

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

«روز قیامت مجاهدین و نمازگذاران و متصدّقین را برای حساب آماده می کنند و چون اهل بلا را می آورند، خداوند برای آنان میزان و دیوانی قرار نمی دهد، و آنان را بدون حساب به بهشت می برند، و اهل عافیت آرزو می کنند: ای کاش بدن های آنان در دنیا با مقراض ریزریز شده بود و به مقام اهل بلا می رسیدند.»(3)

5 - دوستی های خالصانه، و دخول در بهشت بدون حساب.

حضرت زین العابدین علیه السلام می فرماید:

«هنگامی که خداوند اوّلین و آخرین را در قیامت جمع می کند، منادی خداوند با صدای بلند - که همه خلایق می شنوند - می گوید: "متحابّون فی اللّه" - یعنی کسانی که برای خدا با برادران خود دوستی داشته اند - حاضر شوند، و چون حاضر شوند، به آنان گفته می شود: "بدون حساب وارد بهشت شوید"، پس ملائکه به آنان می گویند: "کجا می روید؟" آنان می گویند: "ما بدون حساب به