راه بهشت صفحه 225

1- 655) رسائل الشّهید الثّانی / 288؛ بحارالأنوار: 75 / 257.

2- 656) أضواء علی الصّحیحین / 161؛ کنز العمّال: 14 / 500 .

3- 657) تهذیب: 1 / 136.

مردمی بیایند، و این مقدار آب را برای وضو و غسل کم و ناچیز بدانند، آنان بر خلاف سنّت من خواهند بود، و کسانی که بر سنّت من ثابت و پایدار باشند، در حظیره القدس [ که مقامی است در وسط بهشت] هم نشین من خواهند بود.»(1)

شهید اوّل در کتاب ذکری از امام باقرعلیه السلام نقل نموده که فرمود:

«وضو حدّی از حدود خداوند است، و خداوند می خواهد بداند چه کسی قانون و حدّ او را رعایت می کند، و چه کسی نافرمانی می نماید.»

سپس فرمود:

«مؤمن را چیزی نجس نمی کند و اگر به صورت روغن مالیدن، آب را برای وضو مصرف کند، او را کفایت می کند.»(2)

2 - در کتاب خصال از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده که فرمود:

«و الآخذ بأمرنا معنا غداً فی حظیره القدس، و المنتظر لأمرنا کالمتشحّط بدمه فی سبیل اللّه...»

یعنی: «کسی که طبق دستور ما عمل کند، فردای قیامت، در حظیره القدس با ما خواهد بود، و کسی که منتظر امر ما [ و دولت ما] باشد، مانند کسی است که در راه خدا در خون خود غلطیده باشد.»(3)

3 - امام صادق علیه السلام می فرماید:

«خداوند به پیامبری از پیامبران بنی اسرائیل وحی نمود: "اگر دوست می داری فردای قیامت مرا در حظیره القدس ملاقات کنی، باید در دنیا غریب، و تنها، و غصّه مند، و از مردم در هراس و وحشت باشی، و همانند پرنده ای باشی که تنها در بیابان ها و صحراها می گردد، و غذای او از سر درختان است، و آب او از چشمه هاست، و چون شب می شود تنهادر جایی پناه می گیرد، و با پرندگان دیگر مأنوس نمی شود، و با پروردگار خود انس می گیرد، و از پرندگان دیگر وحشت می کند.»(4)