راه بهشت صفحه 264

1- 734) الموضوعات ابن جوزی: 3 / 112.

2- 735) الرّسائل ابن فهد / 437.

3- 736) الحداق النّاضره: 20 / 107.

4- 737) تحریر الوسیله امام: 2 / 204.

5- 738) الفتاوی المیسّره للسّیّد السّیستانی / 391.

6- 739) کافی: 3 / 349، و ج 6 / 50 .

20 - رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «بوی بهشت از فاصله پانصد سال به اهلش می رسد، و لکن عاق والدین و دیّوث بوی بهشت را نمی شنوند.»

گفته شد: «دیّوث کیست؟» فرمود:

«دیّوث کسی است که می داند همسر او زنا می دهد و از او جلوگیری نمی کند.»(1)

علّت خلود در بهشت و دوزخ

اختلافی بین امّت اسلامی، در خلود اهل بهشت در بهشت، و خلود اهل دوزخ در دوزخ نیست، و علّت خلود، در روایات، نیّت اهل دوزخ و اهل بهشت معرّفی شده است، و سخت ترین اندوه اهل دوزخ، و مسرّت بخش ترین نویدی که به اهل بهشت داده می شود، هنگامی است که مرگ را بین بهشت و دوزخ، به صورت گوسفندی، ذبح می کنند، و به دوزخیان و بهشتیان گفته می شود: «یا أهل الجنّه خلودٌ فلا موت أبداً، و یا أهل النّار، خلودٌ فلا موت أبداً.»(2)

مرحوم صدوق در کتاب علل الشّرایع از ابوهاشم جعفری نقل نموده که گوید: از امام صادق علیه السلام درباره خلود اهل بهشت در بهشت، و خلود اهل دوزخ در دوزخ سؤال نمودم، فرمود: «علّت خلود اهل آتش در آتش نیّت های آنان است، چرا که آنان نیّت داشتند که اگر در دنیا مخلّد می بودند، همیشه معصیت کنند، و علّت خلود اهل بهشت نیز این است که آنان نیز در دنیا نیّت داشتند که اگر در دنیا باقی باشند، همواره خدای خود را عبادت کنند، بنابر این هر دو گروه به سبب نیّت های خود، در دوزخ و بهشت مخلّد خواهند بود.»

سپس امام صادق علیه السلام این آیه را تلاوت نمود: «قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلی شاکِلَتِهِ»، و فرمود: «شاکله به معنای نیّت است.»(3)