راه بهشت صفحه 265

1- 740) خصال صدوق / 37.

2- 741) این حدیث از امام صادق علیه السّلام در تفسیر قمّی / 411، و در نهج البلاغه: 1 / 107 نقل شده است.

3- 742) علل الشّرایع / 177؛ بحارالأنوار: 8 / 347.

در تفسیر علیّ بن ابراهیم قمّی از امام صادق علیه السلام نقل شده که در تفسیر آیه شریفه: «وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَهِ»(1) فرمود:

«پس از آن که اهل بهشت در بهشت، و اهل دوزخ در دوزخ، مستقرّ می شوند، از ناحیه خداوند ندا می رسد: "ای اهل بهشت، و ای اهل دوزخ! آیا شما مرگ را در صورتی از صورت ها دیده اید؟" آنان می گویند: "خیر." پس مرگ را به صورت گوسفند املحی می آورند، و بین بهشت و دوزخ نگاه می دارند، سپس به اهل بهشت و اهل دوزخ گفته می شود: "بنگرید، و مرگ را ببینید." و چون همه آنان مرگ را مشاهده می کنند، خداوند امر می کند تا او را ذبح کنند، سپس گفته می شود: "ای اهل بهشت، هرگز برای شما مرگی نخواهد بود، و ای اهل دوزخ، هرگز برای شما مرگی نخواهد بود".»

سپس فرمود:

«و این است معنای آیه شریفه: «وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَهِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فی غَفْلَهٍ»، یعنی قضی علی أهل الجنّه بالخلود فیها، و قضی علی أهل النّار بالخلود فیها.»(2)

ابوبصیر گوید: امام باقرعلیه السلام فرمود:

«هنگامی که اهل بهشت در بهشت، و اهل دوزخ در دوزخ، قرار می گیرند، مرگ را به صورت گوسفندی بین بهشت و دوزخ قرار می دهند، و ندایی می رسد که همه اهل عالم می شنوند، و به همه اهل بهشت و دوزخ گفته می شود: "این مرگ است که شما در دنیا از آن هراس داشتید." پس اهل بهشت می گویند: "خدایا مرگ را بر ما وارد مکن." و اهل دوزخ می گویند: "خدایا مرگ را بر ما وارد کن."»

امام باقرعلیه السلام فرمود:

«سپس مرگ را همانند گوسفندی ذبح می کنند، و منادی از طرف خداوند می گوید: "پس از این هرگز برای احدی مرگی نخواهد بود، و همه شما بدانید که خالد و جاوید خواهید ماند." و پس از این ندا، اهل بهشت آن چنان شاد