راه بهشت صفحه 269

1- 752) همان.

2- 753) اسراء / 15.

3- 754) بحارالأنوار: 5 / 291 عن کنز.

رفت"، پس اگر قبل از او پدر و مادرش، و یا برخی از بستگان مؤمن او از دنیا رفته باشد، آن طفل را به آنان می دهند، تا به او غذا بدهند [ و او را تربیت نمایند] وگرنه آن طفل را به دست حضرت فاطمه علیها السلام می دهند، و او به آن طفل غذا می دهد [ و او را تربیت می کند] تا یکی از اهل بیت او از دنیا بروند، و حضرت فاطمه علیها السلام او را تحویل او بدهد.»(1)

در روایت دیگری از آن حضرت نقل شده که آن طفل را تحویل حضرت ابراهیم و ساره می دهند و آنان او را از درختی در بهشت تغذیه می کنند.

امّا حیوانات

از برخی از آیات و روایات استفاده می شود که حیوانات نیز اگر ظلمی در حقّ همدیگر کرده باشند، و یا انسان ها به آنان ظلمی کرده باشند، برای حساب و قصاص محشور می شوند، چنان که در تفسیر آیه «وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ»(2) مرحوم صدوق در کتاب فقیه نقل نموده که رسول خداصلی الله علیه وآله چون شتری را دید که او را عقال نموده بودند، و باری بر دوش او بود، فرمود:

«صاحب این شتر کجاست؟ به او بگویید آماده حساب قیامت، و خصومت با این حیوان شود.»

مرحوم صدوق از امام صادق علیه السلام روایت نموده که فرمود:

«هر شتری که سه سال با او حجّ رفته باشند، از حیوانات بهشت خواهد بود.»

و بعضی روایت کرده اند:

که اگر هفت سال با او به حجّ رفته باشند، از حیوانات بهشت خواهند بود.

از رسول خداصلی الله علیه وآله نیز روایت شده که فرمود:

«قربانی های خود را فربه انتخاب کنید، چرا که آنان مرکب های شما بر روی صراط خواهند بود.»(3)

روایت شده که:اسب های مجاهدین، در جنگ ها، مرکب های اهل بهشت خواهند بود.(4)