راه بهشت صفحه 49

1- 103) مریم / 39.

2- 104) روضه کافی / 73؛ بحارالأنوار: 7 / 61 .

3- 105) بروج / 2 و 3.

4- 106) هود / 103.

8 - «یوم یفرّ المرء من أخیه و أمّه و أبیه و صاحبته و بنیه»(1) یعنی: «روزی که انسان مجرم از برادر و مادر و پدر و همسر و فرزندان خود فرار می کند.»

9 - «الطّامّه الکبری»(2) یعنی: «روز مصیبت بزرگ و یا روز خروج دابّه الأرض.»

10 - «یوم الخروج» [ ذلک یوم الخروج(3)] یعنی: «روز خروج از قبرها برای حساب و کیفر اعمال.»

11 - «یوم یناد المناد من مکان قریب»(4) یعنی: «روزی که منادی، ندای قیامت، و یا ندای قیام حضرت قائم علیه السلام را می دهد.»

12 - «یوم تولّون مدبرین»(5) یعنی: «روزی که شما مجرمین از ترس حساب و کیفر پا به فرار می گذارید.»

13 - «یوم یأت لا تکلّم نفس إلّا بإذنه»(6) یعنی: «روزی که احدی حقّ تکلّم و سخن ندارد مگر با اذن خداوند.»

14 - «القارعه» یعنی: «روز کوبنده؛ چرا که حادثه قیامت قلب های دشمنان خدا را سخت می کوبد و آنان سخت به وحشت می افتند. [ القارعه ما القارعه].»

15 - «السّاعه» «و إنّ السّاعه لآتیه»(7) یعنی: «ساعت قیامت [ برای هر کسی خواهد آمد.»

16 - «الحاقّه» یعنی: «روزی که به حقّ واقع خواهد شد، و به حساب و جزای اعمال مردم خواهند رسید.»

17 - «الآزفه» «أزفت الآزفه»(8) «و أنذرهم یوم الآزفه»(9) یعنی: «روزی که دل های مردم در آن لرزان است.»