راه بهشت صفحه 80

1- 241) همان / 180، از امالی صدوق / 88 .

2- 242) امالی / 63 ؛ بحارالأنوار: 7 / 182.

دیگران به درگاه خداوند تقرّب جسته اند؟»

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «آنها شیعیان علی[ علیه السلام]اند و علی امامشان می باشد.»(1)

هاشم صیداوی گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای هاشم، پدرم - که بهتر از من

بود - از رسول خداصلی الله علیه وآله نقل نمود که فرمود:

«هیچ کدام از شیعیان ما تبعه و دینی بر او نخواهد بود.»

گفتم: «تبعه چیست؟»

فرمود: «مقصود از تبعه، پنجاه و یک رکعت نماز شبانه روز و استحباب سه روز، روزه گرفتن در ماه است.»

سپس فرمود: «شیعیان ما چون از قبرهایشان در قیامت خارج می شوند، صورت های آنان مانند شب چهاردهم ماه نورانی می باشد، و چون به یکی از آنان گفته می شود: "هر چه می خواهی از خدا طلب کن تا خدا به تو عطا نماید"، او می گوید: "من از پروردگار خود می خواهم که جمال حضرت محمّد[ صلی الله علیه وآله] را به من نشان بدهد." پس منبری برای رسول خداصلی الله علیه وآله نصب می شود که هزار درجه دارد و بین هر درجه تا درجه دیگر فاصله زیادی است و رسول خدا و امیرالمؤمنین علیهما السلام بر بالای آن منبر می روند، و آن منبر مشرف بر شیعیان آل محمّدعلیهم السلام می باشد، و خداوند در آن هنگام به شیعیان نظر رحمت می نماید چنان که می فرماید: «وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ ناضِرَهٌ * إِلی رَبِّها ناظِرَهٌ»، پس نوری از ناحیه خداوند به شیعیان ما افاضه می شود، و چون آنان نزد حورالعین می روند، حورالعین نمی توانند چشم های خود را از دیدن آنان پر نمایند.»

سپس امام صادق علیه السلام فرمود:

«ای هاشم! شیعیان ما باید برای رسیدن به چنین مقامی [ در اعمال خیر ]بکوشند.»(2)

مرحوم مقدّس اردبیلی در کتاب مجمع الفائده در پایان بحث میّت می فرماید: