راه بهشت صفحه 82

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «عزیزم آمده ام به تو بشارت بدهم، اکنون جبرئیل علیه السلام بر من نازل شد و گفت: "خدایت تو را

سلام می رساند و می فرماید: به علی بشارت بده که شیعیان و پیروان او، صالح باشند یا گنهکار، اهل بهشت خواهند بود".» پس امیرالمؤمنین علیه السلام سجده شکر نمود و دست های خود را بلند کرد و فرمود: «من خدا را بر خود شاهد می گیرم که نصف اعمال نیک خود را به شیعیانم بخشیدم.» فاطمه زهراعلیها السلام نیز فرمود: «خدایا تو شاهد باش که من نیز نصف اعمال نیک خود را به شیعیان علی بخشیدم.» حسن و حسین علیهما السلام نیز گفتند: «خدایا تو شاهد باش که ما نیز نصف اعمال نیک خود را به شیعیان پدرمان بخشیدیم.» رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «شما از من کریم تر نیستید، خدایا تو شاهد باش که من نیز نصف اعمال نیک خود را به شیعیان علی بخشیدم.» پس خدای عزّوجلّ به رسول خودصلی الله علیه وآله وحی نمود: «شما از من کریم تر نیستید، همانا من همه گناهان شیعیان و دوستان علی[ علیه السلام] را بخشیدم.»

مقدّس اردبیلی گوید: سیّد بن طاوس در جای دیگری از کتاب خود در دعای خویش گوید: «جعلنا اللّه و إیّاکم من شیعته و محبّیه بمحمّد نبیّه و علیّ ولیّه و الأئمّه من أولیائه و الصّلحاء من خلّص عباده... پایان جزء دوّم کتاب مجمع الفائده و البرهان.»(1)

ملاقات با امام زمان علیه السلام و نجات حقّیّه

در کتاب غیبت شیخ طوسی از ابونعیم محمّد بن احمد انصاری نقل شده که گوید: گروهی از مفوّضه و مقصّره(2)، کامل بن ابراهیم مدنی را نزد حضرت