راه بهشت صفحه 86

1- 250) بحارالأنوار: 7 / 210 از تفسیر عسکری علیه السّلام.

و قال صلی الله علیه وآله: «حبّ علیّ حسنه لا تضرّ معها سیّئه و بغض علیّ سیّئه لا تنفع معها حسنه.»

یعنی: «اگر مردم بر محبّت و دوستی علی علیه السلام اجتماع می نمودند، خداوند آتش را خلق نمی کرد.»

و فرمود: «دوستی علی علیه السلام عبادتی است که با بودن آن، هیچ گناهی به دوست علی آسیب نمی رساند، دشمنی با علی علیه السلام نیز گناهی است که با بودن آن، هیچ عبادتی برای دشمن علی فایده ندارد.»

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

«کسی که علی را دوست بدارد مرا دوست داشته، و کسی که مرا دوست بدارد، خدا را دوست داشته، و کسی که علی علیه السلام را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته، و کسی که مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است.»(1)

خطیب خوارزمی از عبداللّه عمر از رسول خداصلی الله علیه وآله نقل نموده که فرمود:

«کسی که علی علیه السلام را دوست بدارد، خداوند نماز و روزه او را قبول می کند، و دعای او را مستجاب می نماید، و به اندازه هر رگی که در بدن اوست، شهری در بهشت به او می دهد.»

و فرمود: «آگاه باشید، هر کس آل محمّد[ صلی الله علیه وآله] را دوست بدارد، من کفیل نجات او خواهم بود، و هر کس دشمن آل محمّد[ صلی الله علیه وآله] باشد، هنگامی که وارد قیامت می شود، بین دو چشم او نوشته شده: "آیس من رحمه اللّه"،

یعنی او از رحمت خدا محروم و مأیوس است."»(2)

احمد بن حنبل با سند خود از حضرت زهراعلیها السلام نقل نموده که فرمود:

«إنّ السّعید کلّ السّعید من أحبّ علیّاً فی حیاته و بعد مماته.»

یعنی: «سعادت مند حقیقی کسی است که علی را در زمان حیات و بعد