راه بهشت صفحه 91

1- 261) همان.

2- 262) همان / 9.

نماید، بر خداوند حقّ است که او را داخل بهشت نماید...»(1)

مؤلّف گوید: اگر کسی به جای مسرور نمودن برادر مؤمن خود، او را آزرده نماید و آبروی او را ضایع کند و سخنی درباره او بگوید و بخواهد شخصیّت او را بشکند، خداوند او را کیفر خواهد نمود تا زمانی که دلیلی برای اثبات سخن خود بیاورد و هرگز قادر بر آن نخواهد بود [ و گرفتار خواهد ماند].

از این رو، از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل شده که فرمود:

«من روی عن أخیه المؤمن روایهً یرید بها هدم مروّته و ثلبه، أوبقه اللّه بخطیئته [ بخطبه] حتّی یأتی بمخرج ممّا قال، و لن یأتی بالمخرج منه أبداً.»(2)

3 - احسان به شیعیان از راه کمک های مالی و اصلاح امور برادران مؤمن نیز پاداش فراوانی دارد.

مرحوم کلینی از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود:

«کسی که به فریاد برادر مؤمن گرفتار و پریشان خود برسد، و گرفتاری او را اصلاح کند و برای انجام حاجت او کمک کند، خداوند هفتاد و دو رحمت خود را برای او می نویسد، با یک رحمت از آنها، امور دنیای او را اصلاح می کند، و هفتاد و یک رحمت دیگر را برای آخرت او ذخیره می کند، تا از وحشت ها و سختی های قیامت نجات یابد.»(3)

همچنین مرحوم کلینی از رسول خداصلی الله علیه وآله نیز نقل نموده که فرمود:

«کسی که به مؤمنی کمک کند [ تا از گرفتاری نجات یابد] خداوند هفتاد وسه بلا و گرفتاری را از او برطرف می کند، یکی از آنها را در دنیا برای نجات از مصائب دنیای او قرار می دهد و هفتاد و دو تای آنها را برای نجات از