- پیشگفتار 1
- مقدمه 3
- بخش اول: حیات و مرگ 6
- اشاره 6
- حیات و مرگ در روایات 7
- تلاش شیطان برای ربودن ایمان در دم مرگ (فلسفه شهادتین) 9
- راه حل های ارائه شده در روایات و سخن بزرگان: 11
- 1.حضور فرشتگان 13
- رویدادها ی هنگام مرگ 13
- 2.حضور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و علی (علیه السلام) 14
- 3.حضور چهارده معصوم (علیهم السلام) 17
- 5.شنیده شدن بعضی نداها 18
- 4.وداع اعضاء بدن با همدیگر 18
- سخت ترین حالت برای مجرم 19
- عذاب قبر، فشار قبر 24
- علل عذاب قبر 27
- 1.نماز بی وضو _ عدم یاری ضعفا 27
- 2.سخن چینی 28
- 3.غیبت 29
- 4.عدم اجتناب از بول 29
- 6.سستی در نماز 30
- 5.دوری کردن از همسر 30
- 8.سخت گیر بودن و دیر راضی شدن 31
- 9.بد اخلاقی 31
- 7.کفّاره تضییع نعمتها 31
- 10.ضد ولایت بودن _ هر چند فقط در مورد یک امام باشد 33
- 12.عدم برآوردن حاجت مؤمن 34
- 11.از روی غفلت خنده های مستانه کردن 34
- حقیقت فشار قبر 36
- عوامل رافع عذاب قبر 36
- سوغاتی های مرگ 53
- توبه از گناهان 55
- با حقیقت نمی شود شوخی کرد 56
- کی به زیارت مردگانمان برویم؟ 58
- کی مرده به زیارت می آید؟ 59
- برزخ 62
- چرا بدن نمی پوسد؟ 64
- بدن برزخی 68
- آیا می فهمد مرده است؟ 69
- مهمانی های برزخ 70
- پاره ای از تجسمات مردم در برزخ 71
- روایات 78
- برهوت 80
- بخش دوم: احتضار 81
- اشاره 81
- احتضار 82
- پس اندازی برای لحظه احتضار و شب اول قبر خودمان 86
- برخی از عوامل سخت جان دادن 88
- عوامل راحت جان دادن 88
- کفن 94
- حنوط 97
- غسل میّت 97
- غسل مسّ میّت 101
- نماز میّت 102
- فرشتگان و نماز بر میّت 104
- تشییع 105
- دفن 107
- قبرستان 115
- آنچه باید در قبرستان رعایت شود 118
- اشاره 120
- بخش سوم: گذری به برزخ 120
- گذری به برزخ 121
- بهشت 126
- اشاره 127
- بخش چهارم: آری، به راستی می شود زیبا مرد 127
- امام خمینی «رضوان الله تعالی علیه» 129
- شهید محراب آیه الله مدنی 131
- آیه الله صالحی مازندرانی 132
- شیخ بهائی 133
- شهید دستغیب 134
- شهید شیخ عبدالله میثمی 136
- آیه الله شیخ حسنعلی نخودکی 138
- آیه الله سید علی قاضی 140
- آیه الله بهاءالدینی 141
- حکیم هیدجی 144
- شیخ مرتضی طالقانی 145
- شهید ثالث ملا محمدتقی برغانی قزوینی 147
- فهرست منابع 150
×نسخه همراه میّت را نوشته، بپیچند و مهر کنند، در طرف راست میّت با جریده بگذارند، صحیفه با سر چوبی و کافور نوشته شود و معطر و خوشبو نباشد. پیش از نوشتن بگوید:
بسم الله الرحمن الرحیم. اَشْهَدُ اَنْ لا اله الا الله وَحْدَهُ لاشَرِیکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ (صلی الله علیه و آله و سلم) وَ اَنَّ الْجَنَّهَ حَقٌّ وَ اَنَّ النَّارَ حَقٌّ وَ اَنَّ السَّاعَهَ حَقٌّ اتِیَهٌ لارَیْبَ فِیهَا وَ اَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ. آنگاه بنویسد: بسم الله الرحمن الرحیم. شَهِدَ الشُّهُودُ الْمُسَمَّوْنَ فِی هَذَا الْکِتابِ اَنَّ اَخاهُمْ فِی اللهِ عَزَّوَجَلَّ (فلان بن فلان) اَشْهَدَهُمْ وَ اسْتَوْدَعَهُمْ وَ اَقَرَّ عِنْدَهُمْ اَنَّهُ یَشْهَدُ اَنْ لااله الا الله وَحْدَهُ لاشَرِیکَ لَهُ وَ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَنَّهُ مُقِرٌّ بِجَمِیعِ الانبِیاءِ وَ الرُّسُلِ عَلَیْهِمْ السَّلامُ وَ اَنَّ عَلِیًا وَلِیُّ اللهِ وَ اِمَامُهُ وَ اَنَّ الْاَئِمَّهَ مِنْ وُلْدِهِ اَئِمَّتُهُ وَ اَنَّ اَوَّلُهُمْ الْحسن و الحسین و علی بن الحسین و محمدبن علی و جعفربن محمد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمدبن علی و علی بن محمد والحسن بن علی و القائم الحجه علیهم السلام وَ اَنَّ الْجَنَّهَ حَقٌّ وَ النَّارَ حَقٌّ وَالسَّاعَهَ اتِیَهٌ لارَیْبَ فِیهَا وَ اَنَّ اللهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ وَ اَنَّ مُحَمَّداً صَلَّی اللهُ علیه و آله عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ جَاءَ بِالْحَقِّ وَ اَنَّ عَلِیاً وَلِیُّ اللهِ وَ الْخَلِیفَهُ مِنْ بَعْدِ رَسُولِ الله صَلَّی اللهُ علیهِ و الِهِ وَ مُسْتَخْلَفُهُ فِی اُمَّتِهِ مُؤَدِّیاً لِاَمْر رَبِّهِ تَِبارَکَ وَ تعالی وَ اَنَّ فاطِمَهَ