انسان و معاد صفحه 225

فَیُورِثُ هولاَءِ مَنَازِلَ هولاَءِ وَ یُورِثُ هولاَءِ مَنَازِلَ هولاَءِ. (1)

خدا انسانی نیافریده مگر آنکه خانه ای در بهشت و خانه ای در جهنّم برای او قرار داده است، پس وقتی اهل جهنّم وارد بهشت و اهل جهنّم وارد جهنّم می شوند چاوشی ندا می کند: ای اهل بهشت نگاه کنید، پس به اهل بهشت نگاه می کنند و منازل خودشان در جهنّم برای ایشان نمایان می شود و سپس به  آن ها گفته می شود: این منازل شماست که اگر خدا را نافرمانی می کردید داخل آن ها یعنی آتش می شدید. فرمود: پس اگر کسی قرار باشد از شادی بمیرد اهل بهشت در آن روز از شادی می میرند به خاطر عذابی که خداوند از آنان برطرف کرده است.

آنگاه چاوشی صدا می زند: ای اهل آتش سرهای خویش را بلند کنید، آن ها سربلندمی کنند و منزل های خویش در بهشت و همه نعمتهایی که در آنجا هست را می بینند. پس به  آن ها گفته می شود: این منزل های شما است که اگر پروردگارتان را اطاعت می کردید وارد آن می شدید. فرمود : اگر قرار باشد کسی از ناراحتی بمیرد اهل آتش در آن روز از ناراحتی خواهند مرد. پس این ها (=اهل بهشت) منزل آن ها (=اهل جهنم) را وارث می شوند و آن ها (=اهل جهنّم) منزل این ها را.

بهشت و جهنّم برزخ

از آیات زیادی استفاده می شود که غیر از بهشت و جهنّمی که خدای تعالی برای مؤمنان و کفّار بعد از قیامت مهیّا کرده است که از آن به بهشت و جهنّم آخرت و ابدی تعبیر می شود، بهشت و جهنّم دیگری آفریده که از آن به بهشت و جهنّم دنیا تعبیر می گردد. خدای تعالی می فرماید :