انسان و معاد صفحه 68

کردند و مقتول زنده شد پروردگار به آن ها تذکر می دهد که زنده کردن مردگان هم چنین خواهد بود :

وَإِذ قَتَلتُمْ نَفْساً فَادّارَأْتُمْ فِ_یها وَاللّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَ_کْتُمُون * فَقُلنا آضْرِبُوهُ بِبَعْضِها کَذلِک َ یُحْیِ آللّهُ آلمَوْتی وَیُرِیکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّ_کُمْ تَعْقِلُونَ. (1)

و آنگاه که کسی را کشتید و درباره آن اختلاف کردید و خداوند آن را که پنهان می کردید بیرون آورد* پس گفتیم او را به بعضی از آن مرده بزنید. همین طور خداوند مردگان را زنده می کند و آیاتش را به شما نشان می دهد شاید شما خرد ورزید.

و سرگذشت حضرت ابراهیم (علیه السلام) و زنده شدن پرندگان برای او (2)  ونیز مرگ

حضرت عزیر (علیه السلام) و زنده شدن وی بعد از صد سال (3)  این حقیقت را بازگو می کند که

زنده شدن انسان ها در روز قیامت مورد اتفاق همه ملل و ادیان الاهی بوده است. بلکه در ادیان غیر الاهی مانند برهمایی و بودایی و مجوسی حتی آیین های مصریان قدیم نیز اعتقادبه معاد وجود داشته است. (4)

معاد وحوش و حیوانات

معاد وحوش و حیوانات از اصول دین و از ضروریات ادیان الاهی نیست، و اعتقاد و عدم اعتقاد به آن تاثیری در اعتقاد به معادی که از اصول دین است ندارد. ولی اصل این مسأله در برخی آیات قرآنی و روایات اهل بیت (علیهم السلام) امری مسلّم فرض شده است. خداوند متعال پیامبرش را به یاد روزی می اندازد که وحوش محشور می شوند.

1- . بقره(2)/ 73.
2- . بقره(2) / 260.
3- . بقره(2) / 259.
4- . ر.ک: خدا و معاد/ 28-32.