نوجوان و معاد صفحه 142

به دست بندهای طلایی و لؤلؤیی و لباس های حریر، مزیّن و ملبس می گردند.

آن گاه که مؤمن بر تختش می نشیند، از شدت شادی، تخت به جنبش در می آید. آن گاه که در منازل بهشتی مستقر می شود، فرشتگان برای عرض تبریک نزد او می آیند... حوری زیبایی به او نزدیک می شود و می گوید: امروز، روز رنج و مشقت نیست، بلند شو! من برای تو هستم و تو برای من.

رسول خدا صلی الله علیه و آله ادامه داد: «در بهشت مؤمن نهرهایی است که در زیر محل سکونت او جاری است و نیز میوه هایی از هر نوع، که می تواند از هر کدام تناول کند... مؤمن، در بهشت باغ های زیادی دارد...در بهشت او نهرهایی جاری است از شیره میوه ها (شراب) و از آب بهشتی و نهرهایی از شیر و عسل...»(1)

نعمت های دلخواه در بهشت

نعمت های دلخواه در بهشت

آن شتر را از جانش نیز بیشتر دوست می داشت. تیمارش می کرد. هر روز افسارش را می گرفت و بر سر جوی آبی می برد...

آن قدر این کارها را تکرار کرد که صدای اعتراض دیگران بلند شد. مردم به او می گفتند: «شتر که آدم نیست. برای چه هر روز شست وشویش می دهی و به آن آب می خورانی؟» امّا او نسبت به این سخنان بی اعتنا بود و گفته های دیگران باعث نمی شد که او محبتش نسبت به آن شتر کمتر شود و هیچ گاه به روزی که بی شتر باشد، فکر نمی کرد.

روزی خسته از کار، به خانه آمد و مشغول استراحت شد. زنش پیاله ای