نوجوان و معاد صفحه 154

بی درنگ دریافت که «عاصم بن حمید» سؤالی دارد، امّا شرم و حیا مانع می شود. امام علیه السلام فرمود: «سؤالت را بپرس!»

عاصم گفت: «آیا در بهشت، غنا وجود دارد؟»

امام علیه السلام فرمود: «آری! در بهشت، درختی است که وقتی بادها به آن بوزند، نغمه هایی از آن شنیده می شود که هیچ کس تاکنون به زیبایی آن نشنیده است.»

امام علیه السلام پس از اندکی درنگ، فرمود: «البته این نعمت، برای کسانی است که از ترس و برای رضای خدا، موسیقی این دنیا را ترک گفته باشند.»(1)

عاصم، از این پاسخ خوشحال شد و به شتاب نزد جوانانی رفت که هنوز از موسیقی دل نکنده بودند؛ آنها را به موسیقی آن دنیا بشارت داد و از آنها خواست به موسیقی های بیهوده این دنیا گوش فرا ندهند.

نردبان بهشتی

نردبان بهشتی

سکوتی کامل همه جا را فرا گرفته بود؛ تنها صوت دلنشین قرآن بود که از مناره های مسجد به گوش می رسید. مردم دسته دسته وارد مسجد می شدند و چون مسجد پُر شد، بیرون مسجد به صف نماز می ایستادند. همه برای نماز جماعت منتظر رسول خدا صلی الله علیه و آله بودند؛ امّا پیامبر صلی الله علیه و آله همچنان در محراب نشسته و زیر لب زمزمه می کرد.

لحظاتی گذشت. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از جا برخاست و به مردم فرمود: «ای مردم! پیش از نمازهایتان این دعا را بخوانید؛ پروردگارا! به محمّد، فرستاده