نوجوان و معاد صفحه 27

صحرای محشر، از شعله های این آتش و سنگِ گداخته، سوزان تر است. پس بکوش تا با اعمالی درست و خداپسندانه تر وارد این محشر شوی».(1)

مردم در سکوت و حیرت به سر می بردند. آنان دریافتند حسابرسی در قیامت بسیار دقیق تر از حسابرسی ای است که پیامبر صلی الله علیه و آله به آنان نشان داده بود. این صحنه عبرت آموز را در خاطر خویش نگه داشتند تا آن را سرلوحه زندگیشان قرار دهند. آن روز، برای مردم شهر، روزی به یاد ماندنی بود.

3. راه عقل

3. راه عقل

از جا برخاست و به سفارش دوستش که او نیز مادی گرا بود و به مبدأ و معاد اعتقادی نداشت، برای مناظره نزد امام صادق علیه السلام رفت. دوستش به او گفته بود: «ای ابن ابی العوجاء! به تو سفارش می کنم که حواست جمع باشد، مبادا بلغزی و درنتیجه سرافکنده شوی، کاملاً مراقب باش تا درمانده نشوی».

«ابن ابی العوجاء»، با این سفارش ها، نزد امام علیه السلام رفت. پس از ساعتی مناظره، نزد دوستش، «ابن مقفّع» بازگشت و گفت: «وای بر تو ای ابن مقفّع! این شخص بالاتر از بشر است...» ابن مقفّع گفت: «او را چگونه یافتی؟»

ابن ابی العوجاء گفت: «نزد او نشستم تا اینکه دیگران رفتند و من با او تنها ماندم، بدون اینکه من قصد خود را بگویم و سؤالی را بپرسم، او سخن آغاز کرد و به من گفت: اگر حقیقت آن باشد که مسلمانان می گویند، یعنی مبدأ و معاد راست باشد، در این صورت این ها رستگارند و شما به هلاکت می افتید (اشاره امام علیه السلام به دفع ضرر محتمل است که عقلاً واجب است.) و