نوجوان و معاد صفحه 68

نمود: «آیا ممکن است یک مؤمن از قبض روح خود ناراحت شود؟»

_ به خدا سوگند، خیر! هنگامی که فرشته مرگ بر بالین او حاضر می شود، مؤمن ابتدا می ترسد و اظهار ناراحتی می کند، امّا فرشته مرگ به او خطاب می کند: ناراحت نباش سوگند به آن کس که محمد صلی الله علیه و آله را به پیامبری برگزید، من برایت از پدر مهربان ترم. چشمانت را بگشا. او چنین می کند و رسول خدا صلی الله علیه و آله، امیر مؤمنان علی علیه السلام، فاطمه علیهاالسلام، امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام و دیگر امامان را می بیند. ناگهان از سوی پروردگار، منادی ندا می دهد که: ای کسی که بر محمد صلی الله علیه و آله و خاندانش ارادت و اطمینان داشته ای. به سوی پروردگار باز گرد. تو همانی که به ولایت آنان راضی بودی و خداوند نیز از تو خشنود است و به تو می فرماید: به میان بهترین بندگانم، یعنی حضرت محمد صلی الله علیه و آله و اهل بیتش و به بهشت من داخل شو.

سپس امام صادق علیه السلام سخنانش را ادامه داد و از آنجا که آن مرد نیز از مؤمنان بود فرمود: «در این هنگام، برای انسان چیزی محبوب تر از آن نیست که هرچه زودتر روح، از تنش جدا شود و به سوی پروردگارش برود».(1)

لبخند بر لبان مرد نشست. حال، دیگر او می دانست که هنگام مرگ چه چیزی در انتظارش است و برای آن زمان، لحظه شماری می کرد.

حکمت سخت جان کندن مؤمنان

حکمت سخت جان کندن مؤمنان

آن روز، آخرین لحظات زندگی آن مرد به شمار می آمد. او مردی مسلمان، شیعه و دوستدار اهل بیت علیه السلام بود. نمی توانست دوستان و