انسان از مرگ تا برزخ صفحه 136

دفن در نجف

در حدیث آمده است : دفن کردن میت در نجف اشرف و همسایگی امیر المؤ منین علیه السلام عذاب قبر و سئوال نکیر و منکر را از او بر می دارد.

از امام صادق علیه السلام روایت شده است : نجف ، قطعه کوه منزه ای است که خداوند در آن ، با موسی سخن می گفت و حضرت ابراهیم را در آن جا خلیل و حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را حبیب خود برگزید و آن را جایگاه پیامبران قرار داده است .(236)

روایت شده است . روزی امیرالمؤ منین علیه السلام به وادی السلام نگاه کرد و فرمود: چه نیکو است منظره ات و چه خوشبو است درون تو خدایا! قبر مرا در آن جا قرار بده .(237)

از قاضی ابی بدر که از قبیله همدان و اهل کوفه

و مرد درستکار و عابدی بود. نقل شده است : در یک شب بارانی در مسجد کوفه بودم . دری که طرف حرم حضرت مسلم به عقیل است زده است . پس از باز شدن ، گروهی همراه با یک جنازه وارد مسجد شدند و جنازه را روی یک بلندی که مقابل همان در بود گذاشتند.

یکی از افرادی که همراه جنازه بود خوابید، در خواب دید که شخصی به دیگری می گوید: صورت این میت را باز کنیم تا ببینیم با او حسابی داریم یا نه . وقتی صورت میت را باز کردند. به رفیقش گفت : آری ، با او حساب داریم و باید قبل از این که جنازه را حرکت دهند و از رصافه (238) بگذرد، هر چه زودتر حساب او را تسویه کرد، در غیر این صورت دیگر دسترسی به او نخواهیم داشت ؛

ناگهان آن شخص از خواب بیدار شد و خواب خود را برای دوستان باز گو کرد و به همراهان گفت : جنازه را زودتر حرکت دهید. آن ها هم جنازه را برداشته و فورا به طرف نجف اشرف حرکت کردند.(239)

شاعر عرب اشعاری را درباره دفن در نجف ، کنار امیرالمؤ منین علیه السلام سروده که معنی فارسی آن ها چنین است . وقتی از دنیا رفتم ، مرا در کنار پدر گرامی حسن و حسین علیه السلام دفن کنید.

چون در همسایگی آن حضرت از آتش (جهنم ) نمی ترسم و پروایی از (سئوال ) نکیر و منکر ندارم .