انسان از مرگ تا برزخ صفحه 158

عمار بن عمیر گوید: بعد از آن که مختار قیام کرد و قاتلین کربلا را به هلاکت رسانید و سرهای خبیث آنها را از بدنشان جدا کرد. سر ((عبیدالله )) و اصحابش را در مکانی برای تماشا و عبرت گذاشته بود. من هم برای تماشای آنها رفته بودم . دیدم مردم فریاد می زنند: ((باز آمد)) وقتی توجه کردم دیدم مار سفید و بزرگی آمد از تمام سرها گذشت تا به سر ((عبیداله )) رسید، از بینی او داخل شد و از گوشش بیرون آمد، از گوش او داخل شد و از بینی اش بیرون آمد و این کار ادامه داشت (تا روز قیامت هم ادامه خواهد داشت ).

بعد از آن مختار سرهای نحس دشمنان را با نامه ای به مکه ، پیش محمد بن حنیفه فرستاد، هنگامی که سرهای را نزد

محمد بن حنیفه بردند او هم مشغول غذا خوردن بود.

محمد بن حنفیه می گوید: در این هنگام عرض کردم : خدایا! مرا نمیران تا این که سر بریده ((عبیدالله )) را کناره سفره ام بنگرم . ((الحمد لله )) خدا دعایم را اجابت رسانید.

بعد، سر آن ملعون را پیش عبدالله بن زبیر بردند، او هم دستور داد سر را بالای نیزه زدند. ناگهان بادی آمد و آن رابه زمین انداخت ، در این هنگام ماری آمد و داخل بینی او شد. باز آن را بالای نیزه زدند. دو مرتبه باد آن را انداخت و ماری داخل بینی او رفت . این عمل سه مرتبه تکرار شد. عبدالله بن زبیر دستور داد سر را دره ای از دره های مکه انداختند.(264)

شیخ عباس قمی می نویسد: وقتی سر مبارک امام حسین علیه السلام را در مجلس ((عبیدلله )) مقابل او قرار دادند. آن ملعون ، با چوب خیزران مکرر بر لب و دندان امام علیه السلام می زد. شاید بر اساس ((تجسم اعمال )) همان چوب (در عالم برزخ ) به صورت مار درآمده و مکرر از بینی آن وارد می شد و از گوشش بیرون می آمده ، تا مردم در همین دنیا مجازات ننگین او را ببینند.(265)

عذاب برزخی مروان و عبدالملک

عذاب برزخی عده ای از مجرمان مسخ شدن و به شکل حیوانات در آمدن است . از جمله آنها مروان حکم و فرزندش عبدالملک است .

بنی امیه هنگام مرگ به صورت سوسمار مسخ می شدند و شکل و قیافه انسانی را از دست می دادند. حتی فرزندان آنان مسخ شدن ایشان را می دیدند. از جمله مروان حکم

(که یکی از خلفای بنی امیه است می باشد).