انسان از مرگ تا برزخ صفحه 17

به امام صادق گفتند که : ((مرگ )) را برای

ما توصیف کن . فرمود: ((مرگ )) برای مؤ من بهترین بوی خوش است که آن را جلوی بینی خود برده و کشد. لذتی تمام برده و به دنبال آن به خواب می رود و تمام درد و رنج و ناراحتی او از بین می رود.(24)

و برای کافر مانند مارگزیدگی و عقرب گزیدگی یا سخت تر از آن است .

بعضی می گویند: ((مرگ )) برای کافر از بریدن بدن او با اره ، و قیچی کردن با مقراض ، و کوبیدن با سنگ ، و گذاشتن میله وسط سنگ آسیا در چشم او و به گردش در آوردن ، سخت تر است .

هم چنین امیرالمؤ منین علیه السلام خواستند که : ((مرگ )) را برای ما توصیف کن . فرمود: ((مرگ )) چیزی است که به نعمت های جاوید، یا به عذاب های دائم بشارت می دهد، یا چیزی مبهم و نامعلوم است . دوستان و مطیعان ما را به نعمت های جاوید و دشمنان و مخالفان ما را به عذاب دائم بشارت می دهد، مرگی که مبهم و نامعلوم است . مربوط به مؤ منینی است که در گناه زیاده روی کرده اند، شاید به شفاعت ما برسند و از عذاب نجات یابند و شاید شفاعت ما شامل حالشان نشود و به عذاب گرفتار آیند و عذاب از سیصد هزار سال کمتر نباشد.(25)

از امام حسن مجتبی علیه السلام پرسیدند: ((مرگ )) چیست ؟ حقیقت آن پیش ما مجهول است . فرمود:

((مرگ )) برای مؤ منان بهترین سرور و خوشحالی است (مانند وقتی که ) انسان را از زندان تنگ و تاریک و کثیف به

باغ های سبز و خرم منتقل کنند و برای کفار مانند آن است که آنها را از باغ های باصفا و پر درخت و نعمت به سوی آتش سوزان انتقال دهند.(26)

امام حسین علیه السلام در روز عاشورا به اصحاب خود فرمودند: ((مرگ )) مانند پل است که از یک طرف آن عبور کنید و به طرف دیگر روید که این طرف پل ، ناراحتی و سختی و مشکلات فراوان باشد و آن طرف باغستان ها و کاخ های مرفه و پرنعمت . آیا کدام از شما ناراحت است که از زندان تاریک و پر جانور به سوی قصرهای عالی انتقال یابد.

((مرگ )) برای دشمنان ما، مانند کسی است که او را از قصرها به سوی زندان برند! همین طور جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: