انسان از مرگ تا برزخ صفحه 170

زنی را دیدم که کور و کر و گنگ بود و در تابوتی از آتش قرار داشت و مغز سرش از بینیش خارج می شد و بدنش در اثر جذام و برص قطعه قطعه شده بود. او زنی بود که بچه از زنا به وجود می آورد و او را به گردن شوهر می انداخت .

زنی را دیدم که گوشت های بدن خود را از جلو و عقب با قیچی

هایی از آتش قیچی می کرد. او زنی بود که خود را به نامحرم عرضه می کرد و باکی از زنا دادن نداشت .

زنی را دیدم که دست ها و صورت او آتش گرفته بود و روده ها و چیزهای اندرون خود را می خورد. او زنی بود قواده (زنی که دلال است ، زنان را برای مردان بیاورد و واسطه زنا باشد.)

زنی را دیدم که صورتش مانند صورت سگ بود و آتش از عقب او داخل می شد و از دهانش بیرون می آمد و ملائکه با گرزهای آتشین بر سر و بدن او می کوبیدند. او زن غنا خوان و آرایش گر و نوحه کننده و حسود بود.

سپس آن حضرت فرمود: وای بر زنی که شوهر خود را به غضب آورد و او را ناراحت کند، خوشا به حال زنی که شوهرش از او راضی باشد.(280)

اما عذاب زناکاران در عالم برزخ

روزی ، حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: شب گذشته دو نفر پیش من آمدند و گفتند: با رسول الله ! با ما حرکت کن . اطاعت کردم و با ایشان حرکت نمودم تا به سرزمین مقدسی رسیدیم . در آن جا به تنوری برخورد کردیم که از آن صدای ضجه و ناله و استغاثه بلند بود.

موقعی که در آن نگاه کردیم ، مردان و زنان عریانی را مشاهده نمودیم که از زیر پای آنان شعله های آتش بیرون می آمد و آن ها در اثر سوزش ، ضجه و ناله می کردند.

گفتم : ((سبحان الله )) این ها چه کسانی هستند؟