انسان از مرگ تا برزخ صفحه 175

یکی از گناهانی که باعث عذاب می شود و مجازاتش ، هم در دنیا هم در قبر و هم در قیامت گریبان انسان را می گیرد، دروغ گویی می باشد. چون بحث ما درباره عذاب برزخی است از عذاب دروغ گو در قیامت صرف نظر می کنیم .

روزی حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: شب گذشته شخصی پیش من آمد و گفت : برخیز، برخواستم و با او روانه شدم تا به جایی رسیدیم . در آن جا دو نفر را مشاهده کردیم یکی ایستاده و دیگری نشسته بود، شخص ایستاده یک ((انبر)) بزرگ آهنی در دست داشت و به دهان شخص نشسته فرو می برد و یک طرف دهان او را با آن می گرفت و می کشید، به طوری که صورت و بینی و چشمان او به همان طرف بر می گشت و به هر طرف انبر را می کشید آن شخص نشسته هم به همان طرف خم می شد.

تعجب کردم ! و از آن شخص که مرا صدا زد. و از جای خود بلند نموده بود پرسیدم : این کیست و چه کاره است و این چه صحنه ای است ؟ چرا چنین می کند؟

گفت : یا رسول الله ! این شخص نشسته ، کسی است که در دنیا دروغ می گفت (و بدون توبه از

دنیا رفته است )! اکنون در عالم برزخ تا فرا رسیدن قیامت ، همواره این گونه عذاب می شود و در قیامت عذابش سخت تر خواهد بود.(293)

مالک بن دینار می گوید: در کتابی خواندم : هیچ خطیب و گوینده ای نیست مگر این که گفتار او را با کردارش تطبیق می کنند. اگر مطابق باشد خوشا به احوالش و اگر مطابقت نداشته و گفتارش غیر از اعمالش باشد، دو لب او را با قیچی های آتشین قیچی می کنند. دو مرتبه لب ها بلافاصله سالم می شوند و این عمل تا روز قیامت ادامه دارد.(294)

انسان دروغ گو، چون با لب و دهان سخن دروغ می گوید، در این حدیث لب و دهان را عذاب می کنند و آن ها را با ((انبر)) به این طرف و آن می کشند و با قیچی می برند.

آن قدر دروغ گفتن زشت و زننده است که خداوند، در قرآن به صاحب آن وعده عذاب داده است و ملائکه از بوی دهان دروغ گو اذیت می شوند.

عذاب برزخی مال یتیم خوران

تمام اعمال انسان علاوه بر چهره های ظاهری خود، چهره های واقعی نیز دارند که در این جهان از نظر ما پوشیده و پنهان اند چهره های واقعی اعمال در جهان دیگر ظاهر می شوند و مسئله تجسم اعمال را تشکیل می دهند.