انسان از مرگ تا برزخ صفحه 203

نقل شده است : روزی سلمان به قبرستانی عبور کرد و گفت :

ععع السلام علیکم یا اهل الدیار من المومنین و المسلمین یا اهل الدیار هل علمتم ان الیوم جمعه

((سلام بر شما ای اهل دیار از مؤ منین و مسلمین ! ای اهل دیار خاموشان ! آیا می دانید که امروز، روز جمعه است )).

بعد از این صحبت به سوی منزل حرکت کرد و خوابید.

وقتی چشمش به خواب رفت کسی به او گفت : ععع ((و علیکم السلام یا ابا عبدالله )) با ما صحبت کردی و ما هم شنیدیم ، بر ما سلام نمودی و ما جواب دادیم .

بعد از آن گفتی : ای اهل قبور، آیا می دانید که امروز، روز جمعه می باشد؟ بلی ، می دانیم که روز جمعه است و حتی می دانیم که پرندگان در این روز چه می گویند و ذکرشان چیست و منطقشان چگونه است .

سلمان پرسید: پرندگان در روز جمعه ذکرشان چیست ؟ آن شخص گفت : ذکر آنها ((سبوح قدوس رب الملائکه و الروح یا قدوس ربنا الرحمن الملک است )).

بعد از آن گفت : خدایا! رحمت تو بر غضبت سبقت گرفته است : نشناخته ترا کسی که به نام تو قسم دروغ بخورد.(335)

فصل نهم : ناراحتی اموات

مقدمه اموات در عالم برزخ اعمال و کردار بازماندگان را می بینند و از آنها اطلاع پیدا می کنند. اگر آنان عمل نیکی انجام داده اند اموات مسرور می شوند و خوشحالی خود را اظهار می دارند و اگر کار زشت و زننده ای انجام داده باشند ناراحت می شوند و آن را بیان می کنند، حتی اگر صدقه برای آنان به نحو زننده ای داده شود از دست صدقه دهنده گلایه می کنند و برای آن پیام می دهند و با خبرش می سازند. به چند داستان در این باره توجه فرمایید.