انسان از مرگ تا برزخ صفحه 228

در همان لحظات اول متوجه شدم که در روحم از نظر کمالات ناقص است و هنوز بعضی از صفات رذیله و پست در من وجود دارد و نباید به خود اجازه دهم با داشتن آن صفات در میان نیکان باشم .

می گوید: حال من مانند کسی بود که با لباس چرکین و دست و صورت کثیف و آلوده به مجلس بزرگان وارد شود و بخواهم با آن ها مجالست کند.

روح آن مرحوم ادامه می دهد و می گوید: به مجرد آن که در خو احساس شرمندگی کردم ، یکی از اولیاء خدا، نظافت و تزکیه روح مرا به عهده گرفت و از آن روز، مانند یک شاگردی که به مدرسه می رود، پیش او مشغول تحصیل کمالات روحی شدم . بنا شد اول خودم را از بعضی صفات رذیله با راهنمایی آن ولی خدا پاک کنم و سپس اعتقاداتم را تکمیل نمایم و خود را به کمالات روحی برسانم تا لیاقت معاشرت با ائمه اطهار را پیدا کنم .

در این

بین گفت : ای کاش ! این کارها را در دنیا انجام داده بودم که دیگر این جا معطل نمی شدم ؛ زیرا انسان تا لذت مجالست با خاندان عصمت را نچشد. نمی تواند بفهمد که چقدر معاشرت با آن ها ارزش دارد. وقتی لذت معاشرت با آن ها ارزش دارد. وقتی لذت معاشرت با ایشان را احساس کرد. به او می گویند: باید مدت ها از ما، دور باشی تا خودت را تمیز و اصلاح نمایی ، آن وقت ناراحتی فراق از آنان عذابی بس دردناک است .

آن دوست می گوید: این جا آقای محمد شوشتری شروع به گریه کرد و گفت : بنابر این به شما توصیه می کنم هر چه زودتر نفس خود را تزکیه کنید و خود را به کمالات روحی برسانید تا این جا راحت باشید.(362)

از این دو قضیه به خوبی معلوم می شود که در عالم برزخ ترقی امکان دارد و انسان می تواند صفات رذیله خود را از بین ببرد و به کمالات روحی و معنوی برسد.

در برزخ قرآن را یاد می دهند در عالم برزخ نه تنها ولایت انسان را کامل می کنند و افراد ناقص و اولاد مؤ منانی که سقط شده یا در سن کودکی از دنیا رفته اند به تکامل می رسانند (که در قیامت نقصی و عیبی نداشته باشند).

بلکه در روایات وارد شده است : در عالم قبر و برزخ پاره ای از کمبودهای تعلیم و تربیت افراد مؤ من جبران می شود. درست است که آن جا، جای انجام دادن عمل صالح نیست و انجام آن فقط در دنیاست ، ولی چه

مانع دارد که معرفت انسان در آن جا بیشتر و آگاهی افزون تر باشد؟