انسان از مرگ تا برزخ صفحه 234

آری ، کفار و مشرکان ، بی دینان و از خدا بی خبران ، دو رویان و منافقان

، ملحدان و معاندان ، ظالمان و ستم پیشگان و کسانی که بویی از انسانیت نبرده اند و دستشان از علم و معرفت کوتاه و جان و قلبشان از جام سرشار آب زلال نبوت و ولایت معصومین علیهم السلام سیراب نگشته است ، در میان مارهای سیاه و جغدها و حیوانات و حتی گرمای سوزان ((وادی برهوت )) یمن اجتماع می کنند.

ذره ذره کاندرین ارض و سماست

جنس خود را همچو کاه و کهریاست

نوریان مر نوریان را جاذبند

ناریان مر ناریان را طالبند

چقدر گذشت زمان ، برای اهل ((وادی برهوت )) دلگیر کننده و سخت ، پرماجرا و دراز و طولانی و کوبنده است گویی هر لحظه ای از گذشت آن ، سالها بلکه قرنها طول می کشد و آنها را در غل و زنجیر کشیده و در زندانهای تنگ و تاریک ، مخوف و پروحشت زندانی کرده اند و هر صبح و شام نمونه ای از عذاب و شکنجه روز قیامت را به آنان می چشانند.

چقدر، همنشینی با افرادی ناباب و همه رنگ برای اهل آن وادی ناخوشایند و دلگیر کننده و غم انگیز و حسرت آور است .

چقدر، شنیدن صدای دل خراش آنان و فریاد و ناله جانسوز اهل آن وادی و تازیانه و گرزهای آتشینی که بر پیکر آنان فرود می آید و غرش آتش و غل و زنجیرهایی که به دست و پای آنان بسته شده و در اثر این طرف و آن طرف کشیدن مجرمان صدای آنها بلند است ، و کسی را تحمل شنیدن آن صداها نیست . (پناه می بریم بر خدا از چنین وادی ).

پس انسان باید در این