انسان از مرگ تا برزخ صفحه 238

((از اعمال و کردار خویشتن ، دوستی برای خود برگزین ؛ زیرا رفیق آدمی ، در قبر و عالم برزخ همان اعمال او می باشند که تجسم یافته اند.)) ((ای انسان ! بناچار باید همنشین خود را برای بعد از مرگ (عالم برزخ ) و روز قیامت انتخاب کنی و آماده سازی .))

((پس اگر به چیزی سرگرم می شوی مراقب باش که جز به آنچه خدا می پسندد مشغول چیز دیگری نباشی .))

((آدمی پس از مرگ و در عالم برزخ جز با کردار و اعمال خویش قرین و رفیق نمی گردد.))

((همانا آدمی در خانواده خود میهمانی بیش نیست که اندکی در میان ایشان درنگ می کند و پس از آن کوچ می کند و می رود(380).))

فصل چهاردهم : صورت انسان در عالم برزخ

مقدمه

وقتی انسان از دنیا می رود عالم او عوض می شود، دنیا عالمی است که در آن سعادت و شقاوت ، حق و باطل ، دروغ و راست ، خلوص و آلودگی ، نظافت و خباثت ، کفر و ایمان ، صالح در هم آمیخته است . اما عالم قبر و برزخ عالم صدق و حقیقت و واقعیت محض است .

اخلاق و افعال و

اعمالی که انسان در دنیا انجام می دهد، در عالم برزخ به صورت واقعی خود جلوه می کنند. ظاهر و باطن در آنجا اختلافی ندارند و هر دو، یک حقیقت واحداند.

اخلاق و افعال و اعمالی که انسان در دنیا انجام می دهد، در عالم برزخ به صورت واقعی خود جلوه می کنند. ظاهر و باطن در آنجا اختلافی ندارند و هر دو، یک حقیقت واحدند.