انسان از مرگ تا برزخ صفحه 244

جبالند(386) آن روز هم چون سراب

صورت برزخی ذکر خدا

هر کار و عملی که انسان در دنیا انجام دهد در عالم برزخ با صورت ملکوتی و جلوه مخصوص به خود بروز و ظهور می کند. اگر او کاری ناپسند انجام داده باشد جلوه برزخی آن ، موقع دیدن آن کار برای ایشان ناخوش آیند است و اگر کار پسندیده و خوبی انجام داده باشد جلوه ملکوتی آن موقع مشاهده اعمال ، برای او زیبا و خوش قیافه است و انسان از دیدن آن شاد می شود و لذت می برد.

یکی از کارهای خوب و پسندیده ، ذکر خدا گفتن است که جلوه برزخی آن ، برای صاحبش مسرت بخش و فرح انگیز می باشد.

حضرت صادق علیه السلام از جدش رسول خدا، روایت کرده که آن حضرت فرمود: هنگامی که مرا به آسمان بردند، داخل بهشت شدم ، دیدم آن حضرت فرمود: هنگامی که مرا به آسمان بردند، داخل بهشت شدم . دیدم آن جا زمین های بسیاری بدون زراعت و کشت مانده است و فرشتگانی را دیدم که در آن جا، گاهی مشغول کار می شوند، خشتی از طلا و خشتی از نقره روی هم می گذارند و ساختمان بنا می کنند و گاهی دست از کار می کشند و استراحت می نمایند.

به فرشتگان گفتم : به چه علت شما گاهی مشغول ساختن می شوید و گاهی دست از آن برمی دارید

و بیکار می مانید؟

فرشتگان گفتند: وقتی نفقه و بودجه و مصالح برای ما برسد مشغول کار ساختمان می شویم و هنگامی که مصالحی برای ما نرسد دست از کار بر می داریم و صبر می کنیم تا موقعی که نفقه و امکانات برای ما برسد.

حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم به آنان فرمود: نفقه و بودجه شما چیست ؟ گفتند: نفقه ما ذکر گفتن مؤ من در دنیا است . وقتی مؤ من بگوید: ((سبحان الله ، لا اله الا الله ، الله اکبر)) ما هم برای او ساختمان بنا می کنیم و زمانی که از گفتن ذکر لب فرو بندد و مشغول کاری دیگری شود ما نیز از کار کردن دست بر می داریم .(387)

نیز آن حضرت فرمود: زمانی که به باغ های بهشت مرور کردید در آن ها بگردید و از میوه های آن ها استفاده کنید. عرض کردند: یا رسول الله ! مراد از باغ های بهشت چیست ؟ فرمود: مجالسی که در آن جا ذکر خداوند عزوجل کرده شود.