انسان از مرگ تا برزخ صفحه 245

حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم روزی عبورشان به مردی افتاد که در باغ خود مشغول کاشتن درخت بود. ایستاد و فرمود: ای مرد! آیا می خواهی ترا راهنمایی کنم برکاشتن درختانی که ریشه آن ها ثابت تر و رشدشان سریع تر و میوه شان خوش بوتر و بادوام تر است ؟

عرض کرد: بلی ، یا رسول الله ! فرمود: وقتی که صبح یا شام کردی بگو! ((سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر)) در این صورت خداوند متعال برای هر

تسبیحی ده درخت از انواع میوه ها در بهشت برای تو کشت می کند.(388)

و فرمود: کسی که دوست دارد، در باغ های بهشت بچرد و از میوه های آن بخورد زیاد فکر خداوند متعال را گوید و کسی که زیاد ذکر خدا را گوید: خداوند او را در سایه های درختان بهشت قرار دهد.(389)

از این چند روایت به دست می آید که جلوه ملکوتی و برزخی ذکر خدا، درخت و میوه و سایه و نسیم فرح انگیز بهشت است .

صورت برزخی اعمال مؤ من

هر عملی که انسان در دنیا انجام می دهد دو صورت پیدا می کند. صورت ظاهری و باطنی . صورت ظاهری آن ، همان اعمالی است که در دنیا انجام می دهد و چیزهایی است که مشاهده می شود. مانند ظاهر نماز و قرآن خواندن ، احسان و نیکی کردن ، جهاد و مبارزه نمودن ، ظلم و ستم روا داشتن ، قتل و غارت و فساد و جنایت کردن ، غیبت و تهمت زدن و هتک آبروی مردم نمودن است .

صورت واقعی اعمال ، غیر از این ها است که ذکر شد. هر عملی که در دنیا انجام می گیرد. بعد از مرگ ، در عالم برزخ و قیامت تجسم پیدا می کند و به صورت های گوناگونی در می آید مثلا نماز شب ، صورت واقعی آن چراغ و روشنی در قبر است ، قرآن خواندن ، به صورت واقعیش جوان زیبا در قیامت است ، نماز جمعه و نماز جماعت ، صورت اصلیش عروس زیبا و خوش قیافه است ، غیبت کردن و تهمت زدن به شکل مار و عقرب بروز کردن

است ، ظلم و تعدی کردن به حقوق دیگران ، باطن آن تاریکی و ظلمت در قبر و روز قیامت است .

اعمال و کردار مؤ منان در عالم برزخ ، به زیباترین شکل و قیافه مجسم می شوند و انسان را از ترس و وحشت آن عالم نجات می دهند.