انسان از مرگ تا برزخ صفحه 98

حضرت از صاحبان آن قبرها سئوال کرد و فرمود: کسی هست که صاحبان این قبرها را بشناسد. مردی گفت : من ایشان را می شناسم . پرسید: ایشان در چه زمانی از دنیا رفته اند؟ عرض کرد: در زمان جاهلیت .

فرمود: صاحبان این قبرها مبتلا به عذاب می باشند و اگر ترس از این نبود که شما مرده های خود را دفن نکنید و به سوزانید یا به دریا اندازید یا به حیوانات دهید، و اگر از ترس این نبود که هم دیگر را سرزنش و توبیخ کنید که پدر فلانی به جهت فلان گناه مبتلا به فلان عذاب شده است الان به درگاه خداوند دعا می کردم که بشنواند به شما عذاب قبری که من می شنوم ؛ زیرا حضرت شنیده بود صدای عذاب آن ها را. (155)

فریاد جنازه ای را شنید

بعضی افراد مجرم قبل از آنکه داخل قبر شوند و آن ها را عذاب کنند. عذاب برزخی آنان شروع شده و ناله و فریادشان بلند است . بعضی از سالکین و خود ساختگان ، ناله برزخی بعضی را شنیده اند.

از مرحوم محدت قمی نقل شده که می فرمود: روزی در (( وادی السلام نجف اشرف ))، برای زیارت اهل قبور مؤ منان رفته بودم . ناگهان صدایی مانند صدای شتری که می خواهند

او را داغ کنند بلند شد، صیحه می کشید و ناله می کرد، به طوری که گویی تمام زمین ((وادی السلام )) از صدای نعره او متزلزل شده بود.

با سرعت برای خلاصی آن شتر بدان سمت رفتم ، چون نزدیک شدم دیدم آن شتر نیست ، بلکه جنازه ای را برای دفن آورده اند و این فریاد از آن بلند است . افرادی که متصدی دفن او بودند ابدا اطلاعی نداشته و چیزی نمی شنیدند و با کمال خون سردی و آرامش مشغول کار خود بودند.

شاید این جنازه از مرد ظالمی بوده که در اولین وهله به چنین عقوبتی دچار شده و از دیدن صورت های برزخی ، وحشت ناک گردیده و فریاد بر آورده است . (156)

گرزهای آتشین بر سر میتی

محروم آیه اله سید جمال الدین گلپایگانی نقل کرده است : در دوران جوانی که در اصفهان مشغول تحصیل بودم ، نزد دو استاد بزرگ ، مرحوم آخوند کاشی و جهانگیر خان درس اخلاق و سیر و سلوک می آموختم ، و آن ها مربی من بودند.