گلستان قرآن صفحه 128

خلاصه یا قاف یا قوف یا قیف.»(1)

دوستدار قرآن

بابا کاظم (یکی از یاران صدیق نواب صفوی)، انسانی متدین و عامل به دستورهای الهی بود و تنها چیزی که آن مرد باصفا را رنج می داد، بی سوادی بود. به خصوص وقتی سخن قرآن به میان می آمد، به خاطر اینکه سواد خواندن و نوشتن نداشت، سخت رنجیده خاطر می شد. او با تمام وجود، عاشق قرآن بود و میل داشت مانند دیگران قرآن بخواند. شبی در عالم رؤیا به حضور یکی از معصومین (علیهم السّلام) (گویا پیامبر(صلّی الله علیه وآله)) مشرف می شود. حضرت به او می فرماید: «بابا، قرآن بخوان.» عرض می کند: «نمی توانم.»

حضرت می فرماید: «می توانی!» او در محضر پیامبر چند آیه ای تلاوت می کند و از شدت شوق از خواب بیدار شده، حس می کند تمام قرآن بر قلب او تجلی کرده و نقش بسته است.

فردای آن شب، به محضر نواب صفوی رسیده، داستان رؤیای صادق خود را بیان می کند. ایشان از او امتحان به عمل آورده و می بیند عین حقیقت است. بابا نه تنها قرآن را از حفظ می خواند، بلکه با سرانگشتان خود، آیات قرآن را از سایر جملات عربی تشخیص می داد. همچنین او می توانست بگوید، فلان آیه در چه