گلستان قرآن صفحه 133

میهمان زیرک

به میهمان ناخوانده ای گفتند: «کدام سوره قرآن را بسیار دوست داری؟» گفت: «سوره مائده.» گفتند: «کدام آیه را دوست داری؟» گفت: «ذَرْهُمْ یَأْکُلُواْ وَ یَتَمَتَّعُوُاْ»؛(1) «بگذار آن ها بخورند و بهره گیرند.» گفتند: «دیگر چه آیه ای؟» گفت: «آتِنَا

غَدَاءَنَا»؛(2) «غذای ما را بیاور.» گفتند: «دیگر چه؟» گفت: «اُدْخُلُوهَا بِسَلاَمٍ آمِنِینَ»؛(3) «فرشتگان به آن ها می گویند داخل باغ ها شوید با سلامت و امنیت.» گفتند: «دیگر چه؟» گفت: «وَ مَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِینَ»؛(4)«و هرگز از آن (آتش دوزخ) خارج نخواهند شد.»(5)

اعتراف قریش به قدرت بیان قرآن

عتبهبن ربیع از بزرگان قریش بود. روزی که حمزه اسلام آورد، سراسر محفل قریش را غم و اندوه فراگرفت و سران قریش بیم آن داشتند که دامنه اسلام بیش از این توسعه یابد. در آن میان، عتبه گفت: «من به سوی محمد (صلّی الله علیه وآله) می روم و مطالبی را پیشنهاد می کنم، شاید او یکی از آن ها را بپذیرد و دست از آیین جدید خود بردارد. سایر بزرگان نیز، نظر وی را تصویب کردند.

1- حجر،3.
2- کهف،62.
3- حجر،46.
4- همان،48.
5- مجله بشارت، خرداد و تیر 1389، شماره 77، لطایف قرآنی.