گلستان قرآن صفحه 135

برخی گفتند: «به خدا قسم، این حالت و قیافه ابا ولید، همان حالتی نیست که به سوی محمد (صلّی الله علیه وآله) رفت.» عتبه با آن حالت خود، در میان مجلس قریش نشست. به او گفتند: «ابا ولید چه دیدی که چنین مبهوت و در فکر هستی؟» گفت: «به خدا قسم، کلامی از محمد(صلّی الله علیه وآله) شنیدم که تاکنون از کسی نشنیده بودم، «وَ اللهِ مَا هُوَ الشِّعْرُ

وَلاَ بِالسِّحْرِ وَ لاَ بِالْکِهَانهِ»؛ «به خدا سوگند، سخن او نه شعر است نه سحر و نه کهانت.» ای بزرگان قریش! صلاح می بینم که او را رها کنید تا در میان قبایل تبلیغ کند. اگر پیروز گردید و سلطنت به دست آورد، از افتخارات شما محسوب می شود و شما نیز از آن بهره می برید و اگر در میان آن ها مغلوب گردید و دیگران او را کشتند، شما راحت شده اید.« قریش گفتند: «ای ابا ولید، زبان و کلام محمد (صلّی الله علیه وآله) تو را سحر کرده است.» ابا ولید گفت: «این رأی من است، حال اختیار با خودتان است.»(1)

18. سه تن از پیامبران که نامشان سه سوره پیاپی از قرآن است کدام اند؟

18. سه تن از پیامبران که نامشان سه سوره پیاپی از قرآن است کدام اند؟(2)