گلستان قرآن صفحه 139

هر آن کس که دندان دهد، نان دهد

هر آن کس که دندان دهد، نان دهد(1)

« اَللَّهُ یَرْزُقُهَا وَإِیَّاکُمْ »(2)

«خداوند، او و شما را روزی می دهد.

نزول آیه به ضرب چماق

سه نفر مسجدی ساختند. نام یکی محمد بود و دیگری ابراهیم و سومی، موسی. پس ازآن، امام جماعتی را برای مسجدشان معین کردند. شبی امام جماعت در نماز مغرب، سوره اعلی را خواند تا به این آیه رسید: «صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَ مُوسَی »؛(3) «در کتب ابراهیم و موسی». آن که محمد نام داشت، اسم خود را نشنید و با خود گفت: «حتماً رفقای من پولی به امام داده اند که نامشان را در نماز می برد.» به ناچار کیسه پولی را برای امام جماعت آورد و التماس دعا خواست. امام جماعت مقصودش را نفهمید.

آن مرد بار دیگر پولی به امام داد، باز فرقی نکرد. دفعه آخر بر در مسجد ایستاد، وقتی خلوت شد، چماقی بر فرق امام جماعت زد و سر او شکست. امام جماعت پرسید: «چرا چنین می کنی؟» گفت: «من پول خرج کردم و مسجد ساختم و مبلغی هم به تو دادم؛ ولی

1- مجله بشارت، فروردین و اردیبهشت 1383، شماره 40.
2- عنکبوت، 60.
3- اعلی،19.