گلستان قرآن صفحه 162

هیچ یک از حضّار نتوانستند در جواب او سخنی بگویند. یکی از طلاب گفت: «میرزا، چرا نام شما در قرآن ذکر نشده؟ و حال آنکه چند آیه در خصوص شما نازل شده است؛ هرگاه رخصت دهید

بخوانم!» گفت: «بخوان!» وی گفت: «اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجیِمْ، ذَرْنِی وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحیِداً وَ جَعَلْتُ لَهُ مَالاً مَمْدُوداً وَ بَنیِنَ شُهُوداً وَ مَهَّدْتُ لَهُ تَمْهیِداً ثُمَّ یَطْمَعُ أَنْ اَزیِدَ کَلَّا إنَّهُ کَانَ لِاَیَاتِنَا عَنیِداً سَأُرْهِقُهُ صَعُوداً اِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ ثُمَّ قُتِلَ کَیْفَ قَدَّرَ ثُمَّ نَظَرَ ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ ثُمَّ ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَکْبَرَ فَقَالَ إِنْ هَذَا اِلاَّ سِحْرٌ

یُؤْثَرُ إِنْ هَذَا اِلاَّ قَوْلُ الْبَشَرِ سَأُصْلِیهِ سَقَرَ وَ مَا اَدْرَیکَ مَا سَقَرَ لَا تُبْقیِ وَ لَا تَذَرَ لَوَّاحَهٌ لِلْبَشَرَ عَلَیْهَا تِسْعَهَ عَشَرَ«؛(1) «ای رسول، به من واگذار انتقام آن کس را که او را به تنهایی آفریدم و به او مال و ثروت فراوان دادم و پسران زیاد و آماده به خدمت نصیب او گردانیدم و برایش بساط [زندگی خوش] گستردم. بااین حال، باز طمع دارد که زید کنم؛ حاشا! همانا او نسبت به آیات ما عناد دارد، به زودی او را به بالا رفتن از گردنه [دوزخ] وادار می کنم؛ چراکه او برای [مبارزه با اسلام و پیامبر] فکر و اندیشه بدی کرد. پس مرگ بر او، چگونه نقشه کشید، بازهم خدا او را بکشد. چه فکر غلطی کرد، سپس نگاهی کرد [و نقشه خود را بررسی کرد] و رو ترش کرد و چهره درهم کشید، آنگاه [روی از