گلستان قرآن صفحه 167

آن را اضافه کنم؟!

کودکی در مکتب خانه برای معلم خود می خواند: «وَ إِنَّ عَلَیْکَ اللَّعْنَهَ إِلَی یَوْمِ الدِّینِ»؛(1) «و بی تردید تا روز قیامت، لعنت و نفرین بر تو خواهد بود.» و مرتب این آیه را تکرار می کرد. معلم عصبانی شد و گفت: «عَلَیْکَ وَ عَلَی والِدَیْکَ»؛ «بر تو و بر پدر و مادرت باد.» کودک گفت: «در این قرآن که من می خوانم (عَلَیْکَ) هست ولی (عَلَی والِدَیْکَ) نیست. آیا آن را اضافه کنم؟!«(2)

ترس معاویه از قرآن

در مسافرت معاویه به حج در دورانی که در مدینه بود، روزی از یکی از کوچه های مدینه می گذشت. نگاهش بر گروهی از قریش افتاد که دورهم نشسته بودند. همه آن ها چون معاویه را دیدند؛ به احترام او برخاستند!

تنها ابن عباس بود که اعتنا نکرد و از سر جای خود حرکت ننمود.

معاویه از این موضوع سخت ناراحت شد و به اعتراض گفت: «ای ابن عباس، باآنکه دوستان تو برخاستند؛ چطور تو برنخاستی! این نیست مگر به خاطر اندوهی که از من در دل داری و آن، خاطره جنگ من با شما در روز صفین است. ای ابن عباس،