گلستان قرآن صفحه 169

به ناچار گفت: «عمل به آن.» ابن عباس دوباره پرسید: «تا مقصود از آیات را درک نکنیم و ندانیم که خداوند، ازآنچه نازل فرموده چه چیز را قصد کرده، چگونه می توانیم به آن عمل کنیم؟»

معاویه نیز این بار گفت: «معانی و تأویل آن را از دیگران که به غیراز روش تو و اهل بیت تو تأویل نمایند، سؤال کن.» ابن عباس با تعجب پرسید: «شگفتا! قرآن بر اهل بیت و بستگان من فرود آمده چگونه معانی آن را از آل ابی سفیان و آل ابی معیط و یهود و نصارا و مجوس بپرسیم!»

معاویه با ناراحتی پرسید: «آیا تو آل ابی سفیان را با این ها (یهود و نصارا و مجوس) در ردیف هم قرار می دهی؟» ابن عباس در جوابش گفت: «زمانی تو را با آنان در ردیف هم قراردادم که امّت را از پذیرش و عمل به قرآن و آنچه در قرآن است؛ از امرونهی، حلال و حرام، ناسخ و منسوخ، عام و خاص و محکم و متشابه نهی کردی! درحالی که اگر مردم از این مطالب سؤال نکنند،

اختلاف پیداکرده، سرگردان خواهند شد و سرانجام هلاک می گردند.« معاویه سرش را به پایین انداخت و ادامه داد: »خوب، قرآن بخوانید و لیکن ازآنچه خداوند درباره شما اهل بیت و خاندان پیامبر نازل کرده و رسول خدا فرموده، نقل نکنید؛ بلکه مطالب دیگر بگویید.« ابن عباس با خنده گفت: »خدا در قرآن می فرماید: «یُریدوُنَ اَنْ یُطْفِئُواْ نوُرَاللهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَ یَأبَیَ اللهُ اِلاَّ اَنْ