گلستان قرآن صفحه 181

ابتدای آن همچون شاخه های درختان برومند پرثمر و پایین آن مانند ریشه های درختان کهن پر آب است.گفتاری است که بر همه چیز پیروز می شود و چیزی بر آن پیروز نخواهد گشت.»

در میان قریش زمزمه افتاد و گفتند از قرائن برمی آید که ولید دلباخته گفتار محمد (صلّی الله علیه وآله) شده و اگر چنین باشد؛ همه قریش تحت تأثیر او قرار خواهند گرفت و به پیامبر تمایل پیدا می کنند. ابوجهل گفت: «من چاره او را می دانم.» به منزل ولید آمد و با قیافه ای اندوه بار کنار او نشست. ولید گفت: «چرا این چنین غمگین هستی؟»! ابوجهل گفت: «چرا غمگین نباشم! با این سن و شخصیتی که تو داری، قریش بر تو عیب می گیرند و می گویند با سخنان پرمایه خود، گفتار محمد (صلّی الله علیه وآله) را زینت داده ای و حرف های او را تأیید کرده ای!»

ولید برخاست و با ابوجهل به مجلس قریش رفت و رو به جمعیت کرد و گفت: «آیا تصور می کنید محمد (صلّی الله علیه وآله) دیوانه است؟ هرگز آثار جنون در او دیده اید؟ حضار گفتند: «خیر.» پرسید: «آیا گمان می کنید او کاهن است؟ آیا از آثار کهانت در او چیزی دیده اید؟» گفتند: «خیر.» گفت: «آیا گمان می کنید او شاعر است؟ آیا تابه حال شعری گفته است؟» گفتند: «خیر.» پرسید: «تصور می کنید دروغ گوست؟ آیا تاکنون به راست گویی و امانت مشهور نبوده و در میان شما به عنوان «صادق امین» معروف نبوده است؟»