همراه با انبیاء
پیامبر اسلام (صلّی الله علیه وآله): «إنَّ اَکْرَمَ الْعِبَادِ إلَیَ اللهِ بَعْدَ الْاَنْبِیَاءِ، اَلْعُلَمَاءُ ثُمَّ حَمَلَهَ الْقُرْآن. یَخْرُجوُنَ مِنَ الدُّنیَا کَمَا یَخْرُجُ الْاَنْبِیَاءُ وَ یَحْشُرُونَ مِنْ قُبُورِهِمْ مَعَ الْاَنْبِیَاءِ وَ یَمُرُّونَ عَلَی الصِّرَاطِ مَعَ الْاَنْبِیَاءِ وَ یَأْخُذوُنَ ثَوَابَ الْاَنْبِیَاءِ. فَطوُبی لِطَالِبِ الْعِلْمِ وَ حَامِلِ الْقُرْآنِ مِمَّا لَهُمْ عِنْدَ اللهِ مِنَ الْکَرَامَهِ وَ الشَّرَفِ» (1)
«گرامی ترین بندگان بعد از انبیاء، علما و سپس حافظان قرآن هستند؛ مانند انبیاء از دنیا می روند، همراه انبیاء از قبرهایشان خارج می شوند، به همراه انبیاء از صراط می گذرند و ثواب انبیاء را می برند. پس خوشا به حال پوینده راه علم و حافظ قرآن، به سبب کرامت و شرافتی که نزد خدا دارند.»
هست قرآن حال های انبیا
ماهیانِ پاکِ بحر کبریا
چون تو در قرآن حق بگریختی
با روان انبیا آمیختی(2)
1- بحارالانوار، ج 89، ص 18 - 19.
2- مولوی، مثنوی معنوی، دفتر اول، بخش 83 .