پل صراط صفحه 107

1- ر.ک: أمالی شیخ صدوق، ص629، ح844.

صَابِراً مُحتَسِباً وَ مَن صَامَ أَحَدَ عَشَرَ یَوماً مِن رَجَبٍ - لَم یُوَافَ یَومَ القِیَامَهِ عَبدٌ أَفضَلُ ثَوَاباً مِنهُ إِلَّا مَن صَامَ مِثلَهُ أَو زَادَ عَلَیهِ وَ مَن صَامَ مِن رَجَبٍ اثنَی عَشَرَ یَاماً کُسِیَ یَومَ القِیَامَهِ حُلَّتَینِ خَضرَ اوَینِ مِن سُندُسٍ وَ إِستَبرَقٍ وَ یُحَبَّرُ بِهِمَا لَو أُدلِیَت حُلَّهٌ مِنهُمَا إِلَی الدُّنَیا لَأَضَاءَ مَا بَینَ شَرقِهَا وَ غَربِهَا وَ لَصَارَتِ الدُّنیَا أَطیَبَ مِن رِیحِ المِسکِ.(1)

«هر کس ده روز از ماه رجب را روزه بگیرد، خداوند عزّوجلّ برای او دو بال سبز که با درّ و یاقوت زینت داده شده، قرار دهد که با آن مانند برق بر صراط، به سوی بهشت، پرواز کند، و خداوند بدی هایش را تبدیل به خوبی ها نماید و او را از جمله نزدیک شوندگان به عدالت - برای خدا - محسوب دارد و گو اینکه خداوند عزّوجل را هزار سال در حالت ایستاده، با صبر و عبادت کرده است.

و هر کس هفده روز از ماه رجب را روزه دارد، خداوند روز قیامت بر صراط، هفتاد هزار چراغی از نور برای او قرار دهد که با این نورها به سوی بهشت رود و ملائکه او را با سلام و درود مشایعت نمایند». 5.