- مقدمّه (طرح تحقیق): 1
- تقدیم به: 1
- مفهوم صراط 6
- معنای صراط 8
- اشاره 8
- مصادیق صراط مستقیم 9
- اعتقاد به صراط 24
- ویژگی های صراط 27
- نیایش های امام سجّاد (علیهِ السَّلام) 36
- عقبه های صراط 39
- کلام شیخ صدوق (رحمه الله) 39
- روایت امام باقر (علیهِ السَّلام) 41
- پرسش های عقبه های صراط 44
- امانت داری و صله رحم 48
- الب ارسلان و پیرزن 49
- دادخواهی از مظلوم 49
- رضاخان و کشتن دو جوان 51
- آیت الله شاه آبادی (رحمه الله) و سرهنگ شهربانی 51
- نماز 52
- سؤال از مال 54
- حکایت سیّدعبدالکریم نیلی نجفی (رَحمَه ُالله) 57
- عبور مردم از صراط 61
- امید به رحمت خدا 65
- اشاره 65
- پذیرش ولایت اهل بیت (عَلیهِم السَّلام) 69
- شناخت اهل بیت (عَلیهِم السَّلام) 75
- دوست داشتن اهل بیت (عَلیهِم السَّلام) 77
- زیارت اهل بیت (عَلیهِم السَّلام) 83
- صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّد 86
- وضو گرفتن 87
- محافظت بر نمازهای پنجگانه 88
- شرکت در نماز جماعت 89
- بعد هر نماز بخواند 90
- نماز شب 91
- هشت رکعت نماز در شب شنبه 97
- نماز شب اوّل ماه رجب 98
- حاجت درمانده ای را به حاکم رساندن 99
- نماز شب جمعه 99
- یاری کردن برادر مؤمن 100
- وام دادن به برادر مؤمن: 103
- صدقه: 104
- یاری کردن مؤمن نزد حاکم: 104
- روزه ماه رجب: 105
- استغفار در ماه شعبان: 108
- احیای شب 23 ماه مبارک رمضان: 109
- خوش اخلاقی در ماه مبارک رمضان: 110
- تلاوت حکمت: 112
- قرائت سوره قیامت: 112
- پرستاری از مریض: 113
- صراط طالبان علوم دینی دقیق تر و باریک تر است 114
- حق مال را ادا کردن: 116
- قربانی کردن 117
- فلسفه عبور از صراط 118
- نخستین کسی که بر صراط می رود، کیست؟ 119
1- ر.ک: ثواب الاعمال، ص220.
2- ر.ک: مسند زینبد علی، ص460؛ فوائد العراقیین ابن نقاش، ص77؛ ذخائر العقبی، ص48؛ کنزالعمال، احادیث: 34209-34211.
«چون روز رستاخیز شود ندا کننده ای فریاد زند: ای اهل محشر چشمان خود را ببندید و سرهای خود را به پایین افکنید، اینک فاطمه دختر محمّد رسول خدا می خواهد از صراط عبور کند».
در برخی روایات آمده که: همراه حضرت زهرا (علیهاالسلام) هفتاد هزار کنیز از حورالعین می باشد که همراه آن حضرت مانند برق از صراط عبور می نمایند.(1)
محمّدبن جعفربن راشد که یکی از راویان اهل سنّت است، روایت کرده که:
پدرم به من گفت که: من از حسین بن علوان شنیدم که او از سعدبن طریف شنیده که اصبغ بن نباه گفته: روزی در مجلس منوّر شاه اولیا، علیّ المرتضی (علیهِ السَّلام) نشسته بودم که، عبدالله بن کوّاء آمد و گفت: یا امیرالمؤمنین، مرا آگاه کن از تفسیر آیه «وَ عَلَی الاعرافِ رِجالٌ» (2) آن حضرت فرمود که:
ای پسر کوّاء! آگاه باش ما که اهلبیت نبوّت و معدن رسالتیم، فردای قیامت زمام اختیار به دست ما دهند و خطاب عزّت به ما رسد، که آن کس که اهل دوزخ باشد، او را به دوزخ فرستید و هر که از اهل بهشت است، او را به بهشت در آرید. آن کسانی که در دار دنیا نصرت ما کرده باشند و در محبّت ما کوشیده و شراب محبّت ما نوشیدند ایشان را به .