صحنه های قیامت صفحه 110

گوید: از امام باقر علیه السلام سؤال کردم: آیا از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره اطفال سؤال نشد؟ فرمود: «آری سؤال شد و رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدا داناتر است به عمل آنان.» سپس امام باقر علیه السلام فرمود: «ای زراره می دانی معنای سخن رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمود: "اللّه أعلم بما کانوا عاملین" چیست؟» زراره گفت: نمی دانم. امام علیه السلام فرمود:

«خداوند درباره آنان مشیّت دارد و چون روز قیامت می شود و اطفال و پیرانی که پیامبر صلی الله علیه و آله را درک کردند و به خاطر پیری تعقّل نداشته اند و نیز افراد خرفت و کم فهم و کسانی که بین دو پیامبر مرده اند و دیوانگان و سفیهان و ابلهان را می آورند و خداوند آنان را امتحان می کند و ملکی از ملائکه را نزد آنان می فرستد و آتشی آماده می کنند و آن ملک می گوید: خدای شما امر نموده که در این آتش بروید. پس هر کدام که داخل آتش بروند، آتش برای آنان سرد و سلامت می شود و هر کدام نافرمانی کنند به آتش دوزخ برده می شوند [ و هرگز خداوند بدون حجّت کسی را عذاب نخواهد نمود همان گونه که می فرماید: «وَ ما کُنّا مُعَذِّبینَ حَتّی نَبْعَثَ رَسُولاً»(1)].»(2)

شیخ طوسی در کتاب غیبت از زراره از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود: «بر خدا سزاوار است که اهل ضلال را داخل بهشت ببرد.» زراره گوید: گفتم: فدای شما بشوم چگونه این چنین می شود؟! امام صادق علیه السلام فرمود: «این زمانی است که امام ناطقی از دنیا برود و امام بعد از او مأمور